AlraLetters, specialist in reclameborden, gevelletters, spandoeken en autobelettering.

Toen ik bij AlraLetters op de Middelweg binnenwandelde kwam ik op bekend terrein. Dacht ik.

Natuurlijk was ik enkele keren bij André de Bruijker geweest voor een naamplaatje en een serie stickers voor op mijn Kangoo.

Maar het verhaal achter het bedrijf was mij onbekend en ik was dan ook blij met de rondleiding ‘achter’.

AlraLetters heeft een rijke historie. In 1948 startte de heer Henneveld het bedrijf in Utrecht. Hij verhuisde naar de Rijksstraatweg, tegenover het gemeentehuis vond hij een geschikt pand om het bedrijf voort te zetten.

De heer Achterberg nam AlraLetters over en hij bouwde in 1982 het kantoor aan de Middelweg voor een oude loods. Die loods was gebruikt als opslag voor de voormalige melkfabriek aan de Middelweg en heel geschikt voor de productie van de lettertjes die toen gemaakt werden. Ook maakte Alra lichtreclame.

André is een geboren en getogen Leersummer. Zijn vader kwam uit Zeeland. Een baan bij ‘Meindertsma automaterialen en tracktoren’ op de Kerkweg bracht hem naar Leersum.

In 1982 begon André bij AlraLetters. Tien jaar later was het tijd om het bedrijf over te nemen. Sindsdien is er heel veel veranderd, vooral door de automatisering en de veranderingen in de drukpersen.

In 1984 kwam de mogelijkheid om vinylletters te snijden, voor die tijd werden alle letters uit plastic gestanst.

In de jaren ’90 kwam de techniek waarmee stickers geprint kunnen worden. Dat opende vele deuren, want daarmee werd Alra leverancier van allerlei reclameborden.

Naast de bekende stickers, klein, groot en heel groot, maakt AlraLetters allerlei letters, cijfers en figuren van plastic. De basis is een grote machine die plastic bolletjes smelt en in een mal perst.

Het resultaat vormt de basis van aanwijzingsborden, letters en cijfers voor op kantoordeuren, noem maar op.

Enkele figuren worden verwerkt in stoeptegels. Een mooi voorbeeld is het lieveheersbeestje, tegen zinloos geweld. Dat lieve beestje wordt gemaakt bij AlraLetters.

Natuurlijk heeft André een superbaan. Het leukst is dat hij samen met zijn collega Marius het hele traject doet. Van het eerste gesprek, de tekentafel, de fabricage, het monteren of plakken tot de facturering, hij is overal bij betrokken.

Voor een kleine en grote afnemer is AlraLetters in Leersum een mooie partner op het gebied van alle soorten van reclame-uitingen en naamborden.

www.alraletters.nl

 

Margot Lantinga

 


 

Ben van den Broek Woninginrichting

De familie Van den Broek heeft een rijke geschiedenis binnen de middenstand van Leersum.

Cees, de opa van Ben, was groenteboer aan de Rijksstraatweg, in één van de ‘schermhuisjes’ die vóór de huidige winkels stonden. Een klompenhok (scherm) beschermde de entree van de huisjes, dat scheelde in de warmte en hield de winkel droog bij regen.

In 1954 werd de rij huisjes afgebroken om plaats te maken voor de winkels en woonhuizen, waarin nu Niessen, Arandigi en Liesbeth’s Boetiek gevestigd zijn.

De groentezaak van Van den Broek kwam ook in het rijtje nieuwe winkels en de ouders van Ben namen de zaak over. Het liep goed, zelfs zo goed dat Willem en Riet van den Broek het niet meer aankonden, ondanks de hulp die ze hadden.

Daarom gingen zij uitkijken naar iets anders. Het werd een bus met kleding en tapijtstalen. Met die bus gingen ze langs de deuren. Dat liep zo goed dat de bus snel te klein werd.  

Zo kwam het idee van de woninginrichting, in combinatie met kleding. In 1962 werd daarmee gestart, in 1963 waren alle diploma’s binnen en in 1964 verhuisde het bedrijf naar de Middelweg. Een kindermeisje zorgde voor de drie kinderen en zo konden de ouders van Ben zich vol overgave storten op hun nieuwe bedrijf.

Nieuwbouw van Tamarinde aan de Scherpenzeelseweg en de vele boerderijen in de omgeving leverden veel werk op.

Rond 1982 kreeg Ben zijn eerste klus, vinyl leggen bij ‘Jopie Trouw’, de man die de Trouw rondbracht. Vijftien jaar was Ben en hij werd met gereedschap en een rol vinyl afgezet met de mededeling: “Als je klaar bent, dan bel je maar”.

Natuurlijk haalde Ben ook de nodige diploma’s en hij deed veel ervaring op bij Dekker en Schut in Barneveld. Daar leerde hij in de praktijk alle kneepjes van het vak.

In 1991 trouwde Ben met Rita, zij had bij Detex in Doorn haar opleiding retail en textiel gedaan. Samen namen ze in 1992 het bedrijf over en werd het ‘Ben van den Broek Woninginrichting’. In de beginjaren was het gebouw aan de Middelweg hun thuishaven, maar al snel barstte de woninginrichting uit zijn voegen.

Ben: “Als we een paar opdrachten hadden en de bestellingen daarvoor waren binnen, dan moesten we klunen over de rollen vloerbedekking. Je wilt ook graag laten zien wat je verkoopt en daar was op de Middelweg geen ruimte voor.”

In 2000 verhuisden Ben en Rita naar de Kerkweg, de werkplaats bleef nog twee jaar beschikbaar voor de vorige eigenaar van het pand, Schimmel. In die twee jaar hadden Ben en Rita de tijd om plannen te maken voor de inrichting van hun nieuwe winkel.

In 2002 verhuisde de winkel naar het nieuwe pand aan de Kerkweg, waar in 2012 het jubileum gevierd werd: 50 jaar Van den Broek Woninginrichting.

De winkel is heel ruim, met een grote parkeerplaats voor de deur. Dat is gelijk een pluspunt. Binnen hangen de wanden vol met gordijnstalen, vinyl, laminaat, vloerbedekking en voorbeelden van zonwering en jaloezieën.

Ook enkele tafels, banken en makkelijke stoelen vind je op de benedenverdieping.

Voor de beddenafdeling ga je een ruime trap op. Proefliggen duurt wel even, want er is een ruime keus aan bedden. Ook het bijbehorende beddengoed vind je bij Van den Broek.

Natuurlijk houden Ben en Rita hun kennis bij, regelmatig gaan ze kijken bij een fabriek en krijgen ze een bijscholing van de toeleveringsbedrijven.

Een stel dat je niet vindt wat je zoekt…. Stél…. Dan neemt Ben je graag mee naar één van de toonzalen van hun leveranciers. Je kunt dan samen kijken of daar het meubelstuk staat dat je zoekt.

De toekomst ziet er rooskleurig uit. Met het enthousiasme waarmee Ben en Rita hun bedrijf runnen kunnen ze nog jaren door. En opvolging? Daar denken ze nog niet over na. Wie weet…….

 

Margot Lantinga

 


Bike Totaal Pater Leersum

Met ingang van 1 januari heeft Nourdin Benali het stokje overgenomen van Kees Pater.

Het pand langs de Rijksstraatweg was oorspronkelijk een dubbel woonhuis met twee winkels. In het rechter gedeelte zat Slagerij Zwetselaar en de linkerhelft was van fietsenhandel Leo Kranenburg. Hij had de werkplaats achter de winkel, op de plek waar nu een gedeelte van het winkelcentrum staat.

Na Zwetselaar kwam de dierenwinkel van Van Cooten in het rechter gedeelte. In 2001 heeft Kees Pater (bijna) de hele benedenverdieping verbouwd tot wat het nu is. Kees heeft 24 jaar in de fietsenzaak gestaan, de laatste 18 jaar als eigenaar.

De eerste baan van Nourdin Benali was bij een vestiging van Halfords in Rotterdam. Als fietsenmaker en verkoper leerde hij het vak en hij financierde zijn studie(s) met de opbrengst.

De eerste studie was HBO Aardrijkskunde. In het laatste jaar kwam de ontdekking dat een leven voor de klas niet zijn droombaan was.

De overstap naar HBO Personeel en Arbeid was snel gemaakt. Met dat diploma op zak werd hij jobcoach en later werkte hij vijf jaar op een re-integratiebureau.

Ook daar bleef het verlangen naar iets anders. Begin vorig jaar heeft hij de Bike Totaal organisatie benaderd met de vraag of er winkels ter overname aangemeld waren. In Rotterdam waren mogelijkheden, maar Nourdin wilde graag uit Rotterdam weg, richting het midden van het land.

Ondertussen had Kees Pater bij Bike Totaal gemeld dat het voor hem tijd was voor een andere uitdaging. De eerste contacten werden in maart vorig jaar gelegd en 1 januari heeft Bike Totaal Pater Leersum een nieuwe eigenaar.

Voorlopig reist Nourdin nog elke dag op en neer vanuit Rotterdam, samen met zijn papegaai. Over een tijdje gaat hij in Putten wonen, daar heeft zijn vriendin een eigen zaak.

Nordin gaat in eerste instantie verder waar Kees gebleven is. De winkelinrichting is dezelfde, de naam blijft en ook de gevoerde merken; fietsen in het middensegment.

Ook het personeel blijft, en natuurlijk het klantenbestand.

Daarnaast kun je bij Bike Totaal terecht voor alles wat iets te maken heeft met sportfietsen en vrije tijd. Dus kleding, trackingtassen, fietstassen, voeding, helmen en schoenen.

Een succesvolle handel is de e-bike. Veel mensen ruilen voor de korte ritten de auto in voor de elektrisch ondersteunde fiets. Bij Pater staat een ruim assortiment op je te wachten.

Is de aanschaf van een e-bike te duur? Verhuur is ook mogelijk via HuurGemak.

Je huurt voor drie jaar een fiets, inclusief verzekering en onderhoud.

Naast de ‘gewone’ fietsgerelateerde zaken biedt Nourdin veel extra’s, o.a. een haal- en brengservice in de omgeving.

De verhuur van mountainbikes gaat ook door, eventueel gekoppeld aan een clinic met MTB Gids Jeroen Delfgou. Een fantastische mogelijkheid voor bedrijfsuitjes en vriendenclubs.

Via fietsenopdeheuvelrug.nl kun je  een arrangementen met hotels in de omgeving boeken. De fiets komt van Bike Totaal Leersum.

Ook op zondag kun je een MTB huren, bij BBQ de Heuvelrug staan een paar mountainbikes klaar!

Dus, heb je fietsvragen? Kom langs bij Nourdin Benali van Bike Totaal Pater Leersum.

Hij heeft er zin in!

 

Margot Lantinga

 


Caravancentrum De Heuvelrug

“Goedemorgen, Caravancentrum De Heuvelrug”, een vriendelijke vrouwenstem aan de telefoon.

“Mag ik de directeur even spreken?”

“Spreekt u mee!”

Ik verzin dit natuurlijk, maar kan me voorstellen dat het zo zou kunnen gaan.

Je belt een caravanbedrijf en je verwacht een man als baas.

Ik was wel nieuwsgierig naar de vrouw achter het bedrijf dat al zo lang een vertrouwd beeld is langs de Rijksstraatweg in Leersum.

Georgette Blancke vertelt dat haar opa op deze plek een succesvolle kolenhandel had.

Vader Dirk Blancke was opgeleid als automonteur en handelde er een beetje bij in auto’s en caravans.

De schuren van opa waren groot en de kolenhandel liep een beetje terug. Daardoor kwam er ruimte vrij voor stalling en werden er iets meer caravans verhandeld.

In 1977 besloot Dirk Blancke, samen met zijn compagnon Mees Putman, een caravancentrum te beginnen. Niet auto’s maar caravans werden zijn passie.

In de begintijd stond er een keet als kantoor, er was een kleine montageruimte en de grote schuren lagen nog vol kolen.

Tussen de caravans die op het terrein stonde, liepen ganzen, als bewaking.

De eieren werden doorverkocht “voor de broed” en de ganzen die uit die eieren kwamen werden ingezet voor de beveiliging van militaire vliegvelden. Eén ei bracht f.1,25 op!

Zo af en toe kwam er een mevrouw uit Amerongen eieren halen. “Die kreeg ze gratis”, aldus Dirk. Zij bakte er een heerlijke cake mee.

In 1981 en 1991 werd het bedrijf uitgebreid, de schuren werden vernieuwd en de montageruimte verschoof naar achteren.

Voor Georgette was er geen twijfel, bij Caravancentrum De Heuvelrug lag haar toekomst. Na jaren meewerken in het bedrijf van haar vader nam zij in 2006 het stokje over.

Ook Georgette blijft vernieuwen. Elk jaar een projectje, ”we blijven investeren”.

In de winter van 2013/2014 is het interieur van de winkel groots aangepakt. Er is veel meer ruimte om allerlei accessoires te verkopen. Of je nu een kraantje voor de caravan nodig hebt of een compleet kampeerservies, je kunt het in de winkel van het caravancentrum vinden.

Met de uitbreiding kwam er ook plek voor de verkoop van tenten. Daar was veel vraag naar, want hoe groot de caravan ook is, kinderen willen op een gegeven moment niet meer in de caravan slapen, maar in een eigen tentje.

Georgette vindt haar werk heerlijk. “Je hebt altijd te maken met mensen in vakantiestemming. Ze gaan weg of ze zijn net thuis en komen met de mooiste verhalen. Daarnaast hebben we een heel ervaren team, we kunnen het goed met elkaar vinden, dus ook dat verhoogt het plezier in het werk.”

Er zijn veel verschillende caravankampeerders, dus ook veel verschillende caravans. Naast de grootte is er een ruime keuze aan inrichting. Van heel eenvoudig naar heel veel comfort. “De meeste mensen willen tegenwoordig een vast bed dat je niet elke dag hoeft op te bouwen als het bedtijd is”, aldus Georgette.

Er is een ruime keuze nieuwe en gebruikte caravans bij De Heuvelrug.

Ik betrap mezelf er op dat ik regelmatig over het terrein loop en in de caravans kijk, ik blijf dromen over een nieuwe caravan. Als onze oude, vertrouwde Knaus het begeeft…… “Een Knaus begeeft het nooit”, volgens Georgette.

Georgette is blij met het bedrijf, zoals het nu is. “Het is plezierig om bij een kleinschalig bedrijf binnen te stappen, we hebben veel ervaring in huis en de sfeer is gemoedelijk. Doordat het bedrijf midden in het dorp ligt kun je heerlijk op de fiets langs komen. Ook voor campinggasten is het handig dat we in het centrum van Leersum zitten.”

“Sommige mensen kijken wel verbaasd als ik met gemak een klusje doe dat normaal door een man gedaan wordt. Maar ik ben hier het hele jaar door op vakantie, dus ik ben het wel gewend. Ik kom alleen geen meter verder.”

Dus: Ben je op zoek naar een caravan? Wil je een caravan inruilen? Ben je  op zoek naar een tentje, een luifel of een kampeertafel?

Heb je schade of moet de caravan in onderhoud?

Ga eens langs bij Caravancentrum De Heuvelrug.

 


Autobedrijf Dijkstal

Het pand waar nu Autobedrijf Dijkstal gevestigd is, was oorspronkelijk een wagensmeerderij. De wagen achter het paard had natuurlijk ook onderhoud nodig, net als onze moderne ‘heilige koe’.

Was de werkplaats in eerste instantie alleen in het voorste gedeelte, in de loop der jaren is er steeds een stuk bij- en aangebouwd. Die aanpassingen begonnen bij de voorgangers van Guido Dijkstal. De kap werd omgezet en de bedrijfshal vergroot. Het moest groter, maar ook de milieueisen verlangden aanpassingen.

Guido Dijkstal is heel milieubewust. Je vindt daardoor in zijn bedrijf de nieuwste snufjes. Bijvoorbeeld een houtkachel die de centrale verwarming aanstuurt en de heater in de werkplaats van warmte voorziet.

In de planning staan zonnepanelen en de glazen zijwand wordt binnenkort vervangen.

Het astbestdak heeft het afgelopen jaar plaatsgemaakt voor een nieuw dak dat door de isolatie de warmte en kou buiten houdt, al naargelang het seizoen. Al deze verbouwingen zijn nu mogelijk omdat Guido het gebouw heeft gekocht. De afgelopen jaren huurden Guido en zijn vrouw Susanne de garage.

Het repareren en sleutelen zit Guido in het bloed. Van jongs af aan stond hij bij zijn vader in het schuurtje te helpen, fietsen repareren en brommers aan de praat krijgen waren de hobby van vader Dijkstal.

Via het VWO, de Havo en Mavo kwam Guido op de LTS, daar lag zijn hart. Niet de theorie, maar de praktijk van de autotechniek had zijn interesse. Natuurlijk werkte hij zich na de LTS weer omhoog, met deeltijdopleidingen naast het werk bij verschillende bazen.

Zo heeft hij gewerkt bij Waaijenberg in Veenendaal, waar brommobielen gerepareerd werden.

De mooiste werkplek was bij Ginaf, waar nieuwe trucks werden gebouwd. In de werkplaats werd om een DAF motor een vrachtwagen gebouwd op bestelling. Dat werk leek op meccano bouwen, van nul af aan de truck bouwen die de klant nodig had.

Ook bij Pon heeft Dijkstal gewerkt, maar door fusies werd het hem te groot. Persoonlijk contact met de klanten en het personeel is waar zijn hart ligt. Acht jaar geleden kon hij het garagebedrijf overnemen van Wim van Dam, een stap waar hij nog steeds heel gelukkig mee is. Samen met Alex heeft Guido het bedrijf op poten gezet.

Het vak van automonteur is heel erg aan het veranderen. De auto’s van nu zijn net rijdende computers en als ze in de garage komen voor onderhoud gaan ze eerst voor een consult aan de computer. De auto vertelt wat hij mankeert en wat er aan gedaan moet worden.

Die ontwikkeling betekent dat de monteur een IT technicus aan het worden is. Twan specialiseert zich hierin, een stevige opleiding, maar de IT techniek is wel de toekomst. Het sleutelen blijft natuurlijk wel de hoofdmoot van het werk en de hobby van de monteurs.

De laatste verandering in het bedrijf is de nieuwe, gezellige ontvangstruimte, die ook dienst doet als kantine en kantoor.

En met de komst van dochter Jasmijn is een nieuwe fase in het leven van Guido en Susanne aangebroken. Een van de twee nieuwe ontwikkelingen bij de familie Dijkstal.

De andere is het opzetten van Dijkstal Autoverhuur. Een Smart en een Renaultbus staan klaar voor een dagje weg of wat spullen ophalen of verhuizen. Om bekendheid te geven aan de nieuwe loot aan het bedrijf komt er een website en er worden stickers op de auto’s geplakt.

En dromen? “We dromen van een huis met een groot stuk grond, waar we de auto’s op eigen terrein kunnen stallen. Het bedrijf blijft sowieso hier”, aldus een trotse Guido Dijkstal.

 


Eetcafé De Remise

Eetcafé De Remise is ongeveer 8 jaar geleden van eigenaar gewisseld. Judith Kuiper kwam, zag en overwon toen haar werd verteld dat het restaurant in Leersum te koop stond. Ze viel voor het gebouw en de plek, midden in het dorp.

De Remise heeft een rijke geschiedenis. Heel vroeger was er een meelopslag op zolder, voor de meelfabriek die naast het gebouw stond. De katrol waaraan de meelzakken opgehesen werden hangt nog boven, in het woonhuis.

In de tijd dat de tramlijn door Leersum liep was er al een halte voor de deur en een wissel. De tram verdween en de halte werd een bushalte.  

Opgegroeid in ’t Goy met ouders die allebei een drukke baan hadden, stond Judith als kind al in de keuken. Koken was en bleef haar passie.

Haar opleiding als kok volgde ze in Utrecht. Na de keuken bij de Sauna in Houten en Het Wapen van Odijk was de tijd rijp om een eigen plek te zoeken. Het was louter toeval dat ze in Leersum terechtkwam.

Het restaurant heeft niet leeggestaan toen het van eigenaar wisselde. Judith en haar partner Michel hebben wel verbouwd voordat alles naar Judiths wensen was ingericht.

Tijdens haar jeugd is ze begonnen met het sparen van blikken, bieretiketten en oude kaarten, ‘voor later’. Haar restaurant moest versierd worden met haar verzameling.

De Remise heeft een vaste klantenkring, zeven dagen in de week staat de brigade klaar om het de gasten naar de zin te maken. “We hebben een hecht team”, aldus Judith. “De keukenploeg, de afwassers en de mensen in de bediening; als je hier komt werken moet je in het team passen. We doen het echt met elkaar!”

De kaart van het eetcafé is niet ingewikkeld. Naast de standaard gerechten, die je overal kunt eten, is er een wisselend aanbod dat met de seizoenen mee gaat. Daarnaast is er het 3-gangen maandmenu. Nieuw is de houtskool oven, voor vlees en vis.

Naast  het tafelen in het eetcafé zijn er vele andere mogelijkheden. Catering, lopend buffet op een andere locatie, het eten laten bezorgen, alles is mogelijk bij De Remise.

Als extraatje kun je tijdens het eten het moordspel spelen. Met aanwijzingen bij elke ronde los je de moord op die vijf jaar geleden is gepleegd in restaurant Mortellini.

Met Judith Kuiper als chef-kok is eetcafé De Remise echt een aanrader.

 

Margot Lantinga

 


Expert

De ‘voorloper’ van Expert Leersum is de firma Dominent in Amerongen.

Harry Boers begon in 1965 met het assembleren van wasmachines in de fabriekshal op het Amerongse industrieterrein.

General Electric maakte wasmachineonderdelen en was in die tijd net in de Benelux begonnen.

Boers kocht de onderdelen van General Electric (GE) en zette de wasmachines in elkaar. Op de voorkant kwam een Dominent sticker. De prijs was zo’n 200 gulden lager dan die van de ‘merkmachines’ en omdat de klanten wel zagen dat er verder geen verschil was koos men vaak voor de goedkopere variant.

Het succes van Dominent zat GE niet zo lekker, dus de leveringsvoorwaarden voor de onderdelen werden steeds strenger. Toen op een gegeven moment de Italiaanse markt opkwam, met merken als Zanussi en Ignis werd het tijd om het roer om te gooien. Alleen leven van Dominent machines en de reparatie daarvan was nauwelijks meer mogelijk.

Dat was het begin van de verkoop van alles met een (stroom)draadje.

Marc Boers (tegenwoordige eigenaar van Expert Leersum) vertelt dat het voor mensen vaak niet duidelijk was dat je in de fabriekshal in Amerongen ook advies kon krijgen en dingen kon kopen. Uit eigen ervaring weet ik dat het vreemd voelde. Je liep door een smal gangetje dat vaak vol stond met dozen een volgende deur door en je kwam in een hal die dienst deed als winkel, kompleet met vitrages. Maar Dominent was wel een begrip in de wijde omgeving. Door de service, het deskundig advies en het prijspijl wisten de klanten de winkel te vinden. Het vloeroppervlak werd door het enorme aanbod echt te klein.

In 2001 stond het pand langs de Rijksstraatweg in Leersum leeg, het is opgeknapt en ingericht. Ook nieuwe klanten konden de winkel nu makkelijk vinden en Expert Leersum is een begrip geworden in de regio.

Met voldoende vloeroppervlak is er ruimte voldoende om steeds te innoveren en in te spelen op de wensen van de klant.

Bij de laatste interne verbouwing is de inbouwapparatuur ook echt ingebouwd, daardoor kun je beter zien hoe het apparaat in je eigen omgeving zal staan.

Marc benadrukt dat Expert Leersum een eigen winkel is, geen franchise. De winkel past dan ook helemaal in het concept ‘Koop lokaal’.

De kracht van de Expert organisatie is vooral de inkoop, samen inkopen levert een betere prijs op. Daarnaast biedt Expert opleidingen aan voor het personeel.

Want zeker in de wereld van de elektronica is bijscholen heel belangrijk, je moet op de hoogte blijven van de nieuwste snufjes.

Om met de consument te communiceren gebruikt Marc Boers vaak Facebook. Een actie aankondigen, een nieuwtje presenteren, alles gaat ook via Facebook. Bekend zijn de filmpjes, waarin alle personeel regelmatig een hoofdrol speelt.

Op mijn vraag of Expert Leersum soms last heeft van internet antwoord Marc volmondig “Nee! Internet biedt voor de klant en de ondernemer ongekende mogelijkheden. De meeste klanten zoeken op internet alvast informatie over bijvoorbeeld wasmachines. Op het moment dat zij binnenkomt, weet de klant al zo ongeveer welke machine het moet worden. Maar een paar dingen zijn nog niet duidelijk. De kracht van ons is dat wij erg actief zijn op internet en daarnaast vakkundig personeel hebben dat de klant kan helpen met het maken van de definitieve keuze. ‘Omnichannel’ is hét middel voor een klant om via diverse kanalen tot een keuze te komen. Wij kunnen daar als ondernemer bij aanhaken”

Over internet gesproken…. Wist je dat er huishoudelijke apparaten bestaan die contact hebben met internet?  

Ik wist het niet. Ook op dat punt ben ik inmiddels een kenner.

Als je zonnepanelen hebt is het handig om de wasmachine te laten draaien als de panelen een maximale hoeveelheid stroom opleveren. Omdat je niet de hele dag bij de elektriciteitsmeter kunt zitten is het mogelijk om op je telefoon te kijken wanneer het uur U is aangebroken. Met die telefoon kun je op afstand de wasmachine aanzetten, of de droger of een ander apparaat. Toch wel heel handig, dat internet!

Margot Lantinga

 


Wijnhandel King William

Ik begin met een quizvraag:

Een Leersums Akkefietje is een

  • Schietpartij
  • Een kruidige likeur

Liefhebbers van een likeurtje weten ongetwijfeld het antwoord. Een Leersums Akkefietje is een kruidige likeur, speciaal samengesteld in samenspraak met de eigenaren van ‘De King’.  

Ik praat met Hans Zinnemers van Wijnhandel King William en begin natuurlijk over de rijke geschiedenis van het pand.

Leunend tegen het oudste gebouw van Leersum, de toren van de Michaëlkerk, is het pand van King William aan de Rijksstraatweg beeldbepalend.

Het is gebouwd in 1561 en deed in de loop der jaren dienst als gerechtsgebouw met kerkers, herberg, hotel, boerderij en café.

Tot aan het eind van de achttiende eeuw had ieder dorp zijn eigen dorpsgerecht. Leersum had, anders dan andere dorpen, een ‘hoge’ rechtspraak. Dat betekende dat Leersum lijfstraffen kon opleggen. Ook had men het recht om verdachten te martelen en ze tot een bekentenis te dwingen. Het Leersumse gerecht kwam bijeen in het rechthuis van Leersum, de herberg King William naast de kerk.

Het Leersumse Akkefietje is het moment dat de Engelse stadhouder-koning Willem III in 1697 in het rechthuis gelogeerd zou hebben, toen hij zijn vriend Willem van Nassau niet thuis trof op kasteel Zuylestein. De naam King William  dankt de wijnhandel aan die nacht in het rechthuis.

Dat Leersums Akkefietje heeft de naam aan de kruidige likeur gegeven.

De opa en oma van Hans Zinnemers’ vrouw Geja huurden het pand en in 1952 kochten haar ouders de boerderij annex café. Opa en oma Van Eck en zoon en schoondochter woonden met hun gezin in het pand. Het café was op de plek waar nu het laagste gedeelte van de winkel is. Overdag runde moeder het café en zorgde de vader van Geja voor de dieren en het land.  

’s Avonds was hij te vinden in het café. Vanaf de begintijd breidde de zaak uit. Als er in het café een lekker drankje geschonken werd, wilde men dat ook wel meenemen naar huis. Het begin van de wijnhandel was geboren.

Eind jaren ’70 werd het café opgedoekt en zorgde ‘ma’ overdag voor de slijterij en ‘pa’ was dan nog steeds in de veeschuur te vinden.

Na haar schooltijd is Geja een jaar of 27 geleden in de zaak gaan helpen.

Op een dag kwam er een vertegenwoordiger langs met iemand van een cognachuis, ene Hans. Hans kwam vaker en is nu al 16 jaar samen met Geja.

Wijnhandel King William is groot, de winkel staat stampvol wijnen, bieren en likeurtjes. Maar ook glaswerk en gevulde cadeaumanden.

Doordat het assortiment zo breed is en Geja en de collega’s van elke fles een prachtig cadeau maken, komen de klanten van ver naar Leersum.

Ik heb niet zoveel verstand van ‘sterke drank’ maar als ik hoor dat er in de winkel 200 verschillende soorten whiskey staan en zo’n 20 soorten gin dan verbaas ik me over de keuze die de klant heeft.

Natuurlijk vind je bij King William ook regionale biertjes. Zo is er Heuvelbier, de eerste heet Zon, genoemd naar Zonneheuvel. De gerst voor dat bier komt bij Dorresteijn vandaan.

Ook Thorbier uit Doorn wordt in Leersum verkocht, in drie verschillende smaken.

Tot slot een verhaal uit de kroeg, dat nog steeds verteld wordt door de vader van Geja.

“Er zat wat volk in het café toen er een groep soldaten de Scherpenzeelseweg kwam afzakken en de kroeg binnenkwam. Zij waren op bivak en in vol ornaat stapten ze binnen. De geweren werden in de hoek gezet en het was al snel gezellig.

Een paar Leersummers pakten een geweer en vader zei: “Als je wilt schieten oké, maar ga wel naar buiten!”

En zo gebeurde. Er werd nogal veel in de lucht geschoten en één van de gasten verstopte zich in een vlierstruik. De volgende dag, toen vader Van Eck naar de dieren ging, zat de man nog steeds in de struik. Of hij daar in slaap gevallen is  vertelt het verhaal niet.”

De toekomst van Wijnhandel King William is voorlopig gewaarborgd: “We gaan hier nog wel een jaar of 20 mee door”, aldus Hans Zinnemers. “Over opvolging hoeven we nog lang niet na te denken.”

Margot Lantinga

 


Niessen Mode

Ongeveer 100 jaar geleden begon de familie Niessen een winkeltje in ‘alles waar een draadje in zit’. De plaats was het smalste huisje van Leersum, aan de Amerongse kant van de Rijksstraatweg, net voorbij Halfeiken.

Drie zonen kregen mevrouw en mijnheer Niessen: Dick, Mies en Wim.

Mies zette de winkel voort met zijn vrouw, Dick ging elders verder in het vak.

Toen Mies in 1979 overleed zocht mevrouw Niessen een bedrijfsleider, de jonge KeesJan Spijker kwam haar assisteren. In 1984 heeft KeesJan het bedrijf overgenomen en samen met zijn vrouw Marja uitgebouwd tot de modezaak die het nu is.

In 1985 volgde de eerste verbouwing, vorig jaar de laatste. Bij elke verbouwing verdween er een draadje uit het assortiment.

Tegenwoordig geen babykleding, kinderkleding en ondergoed meer, maar een volwassen modezaak, die kan concurreren met de winkels in grotere plaatsen.

Wat onderscheidt Niessen Mode van sommige andere kledingzaken? “Onze service. En ons vakmanschap. Wij hebben een hecht team met heel veel kennis. Regelmatig hebben we een bijscholing, bijvoorbeeld op het gebied van broeken. Wij zijn broekenspecialist, twee keer per jaar organiseren we een pasvormendag voor de klanten. Een broek is heel belangrijk, als die niet goed zit staat een leuk truitje je niet. Scholing van het personeel is heel belangrijk, ons team is sterk omdat we iedereen kunnen en willen adviseren en we ons personeel lang vasthouden.”

Anders dan bij andere branches zijn trends in de kleding heel erg wisselend.

“Wij kopen nu in voor voorjaar en zomer van 2016. Dat betekent niet dat we geen aanvullingen op korte termijn kunnen doen. Elke week gaan we naar Amsterdam om bij het World Fashion Centre te kijken of er nog leuke nieuwe kleding is, die we graag in de winkel willen verkopen. Natuurlijk gaat er soms een collega uit de winkel mee, om de nieuwste trends te bekijken. Zo blijf je goed bij.”

De Rijksstraatweg is een toegevoegde waarde voor de winkeliers die een etalage aan de weg hebben. Het gebeurt vaak dat er iemand langsrijdt en even een parkeerhaven pakt om bij Niessen Mode in de winkel te komen. “Niet voor niets hebben we grote ramen, veel etalages en ’s avonds veel licht. Dat valt op! Als er geen parkeerplaats vrij is dan rijdt men door en komt een andere keer binnen kijken.”

Toen ik een stukje over het bedrijf van Peter Jansen ging schrijven, stuurde hij mij een foto van de pui van Niessen Mode. Wat heeft Peter Jansen met Niessen te maken? “Peter heeft de stalen spanten gemaakt op ons kantoor en de metalen balken naast de deuren. Dat is een mooi voorbeeld hoe je als ondernemers elkaar kunt versterken. In een dorp als Leersum is het heel belangrijk dat je elkaar werk gunt, met elkaar houd je de middenstand springlevend.”

Het gaat goed met Niessen Mode. En met de service is het ook prima.

Toen ik naar huis wilde gaan regende het pijpenstelen. “Wil je een paraplu lenen? Dat kan hier ook hoor!”

 

Margot Lantinga

 


Prummel Optiversum

Toen we in Leersum nog geen winkelcentrum hadden, was de plaatselijke ‘brillenboer’ Erabril, aan de Rijksstraatweg. Ongeveer 17 jaar was de heer Mulder hier de opticien.

Mulder wilde stoppen in de tijd dat het winkelcentrum bijna af was; voor Prummel Optiek een mooie gelegenheid om het klantenbestand van Erabril over te nemen en een nieuwe winkel te beginnen in Leersum.

Piet Kodde wilde eigenlijk horlogemaker worden, het ambachtelijke vak trok hem. Maar met de moderne horloges werd het precisiewerk in de horlogerie minder. In zijn stageperiode kwam hij in aanraking met het vak van opticien en daar is hij zich in gaan specialiseren. Zo kwam hij in 1979 terecht bij Prummel Optiek in Veenendaal.

De opening van winkelcentrum Ellekoot in Veenendaal was voor Prummel dé gelegenheid om een nieuwe vestiging te beginnen. Piet Kodde werd daar bedrijfsleider. Het opzetten van een nieuwe winkel was een mooie uitdaging voor hem.

Tien jaar later werd de nieuwe winkel in Leersum geopend. Dat was voor Piet een mogelijkheid om nogmaals opnieuw te beginnen. De nieuwe opticien in Leersum werd Optiversum Leersum Optiek. Omdat Kodde in Veenendaal bleef wonen fietst Piet vanaf 2001 dagelijks heen en weer naar Leersum.

Ook in de optiek wordt het ambachtelijke gedeelte minder, maar voor Piet Kodde is het een uitdaging om met vakwerk het verschil te maken met de grote winkelketens.

Het antwoord op de vraag “Kun je dat maken?” maakt het verschil. Bij Piet is het antwoord vaak “Ja!”, bij de grote ketens hoor je vaak “Nee!”

Het werk van de opticien is nogal uitgebreid. Waar je vroeger eerst naar de oogarts moest voor een meting en een recept voor een bril, heeft de moderne opticien die taak van de oogarts grotendeels overgenomen.

Oogmetingen, oogdrukmeting en hoornvliescontrole zijn taken voor de optometrie.

Voor nieuwe ontwikkelingen is Piet Kodde niet bang, brillen blijven nodig.

De lasertechniek maakt de bril niet overbodig. “Voor sommige mensen is laseren ideaal. Als je midden in de nacht aan de wandel gaat, is het handig als je iets ziet zonder bril of contactlenzen. Maar als je je ogen laat laseren is het resultaat een momentopname. Je ogen zullen weer achteruit gaan en op een gegeven moment heb je toch weer een (lees)bril nodig.”

Voor ik weg ga leg ik mijn bril op de toonbank. “Even bijstellen en schoonmaken graag.” Wat heerlijk toch, een ‘brillenboer’ in het dorp!

Voordat ik afscheid neem hebben we het nog even over verziend en bijziend. Dat blijft toch verwarrend. Maar ik heb het door: als je bijziend bent kun je dichtbij goed zien, bij verziend heb je daar moeite mee.

Dus, als je armen korter lijken te worden, ben je verziend en heb je een leesbril nodig. Toch, Piet?

 


Ovotrack

Voor Job Beekhuis en zijn bedrijf Ovotrack is het niet noodzakelijk om Leersumse ondernemer te zijn. Maar met de historie van het voormalige familiebedrijf, eierhandel Beekhuis, lijkt de keuze voor ons dorp een logische.

Daarnaast speelt de actieve Leersumse Ondernemersvereniging OVL een belangrijke rol in het leven van Job. Al jaren is hij penningmeester van deze vereniging en met het enthousiaste bestuur van nu hoopt hij nog jaren door te kunnen gaan.

Het leven ‘in de eieren’ begon in 1934 bij opa Beekhuis. Hij haalde overtollige eieren op bij de boeren in de omgeving en verkocht die op de markt in Utrecht.

Jaren later gingen Jobs vader en zijn twee broers, Jan, Jaap en Huib, op zoek naar meer productiegebieden voor eieren. Dat was in de zestiger jaren. Zo kwamen ze o.a. in Brabant terecht, waar veel armoede was. Kippen houden was een van de mogelijkheden om uit de armoede te komen.

De productie nam toe, er werd meer verhandeld en de verwerkingsbedrijven werden groter. Halverwege de vorige eeuw had elk dorp zijn eigen eierhandel, meestal waren dat familiebedrijven. Door samenwerking werden die steeds groter. Veel Leersummers hadden een baan of baantje in het verwerkingsbedrijf van Beekhuis, achter de Mauritslaan.

In 1999 werd een eierhandel in Nijkerk overgenomen, Job kwam erbij in de directie, die toen uit vier man bestond. Job werd directeur in Nijkerk.

In eerste instantie zag men zijn komst niet zo zitten: “Je hebt geen groot rijbewijs, je bent geen knip voor de neus waard! Je kunt geeneens een lading eieren ophalen!”

In 2001 werd de locatie in Nijkerk opgedoekt en kwam de hele verwerking in Leersum. Toen bleek dat groter niet altijd beter is. In de kleine bedrijven wist iedereen waar nog een pallet eieren stond en waar die vandaan kwam. Maar in het grote bedrijf was het overzicht zoek.

Omdat Job een achtergrond heeft in de ICT ging hij aan de slag om een informatiesysteem te bedenken om voorraad bij te houden en te kunnen zien waar die naar toe vervoerd wordt. De afnemers van de eieren van Beekhuis waren in eerste instantie niet van plan om iets meer te betalen voor eieren, die ‘gescreend’ waren door dat systeem.

In 2003 leek het gebeurd met Beekhuis. Door de vogelgriep in hun aanlevergebied mochten de eieren niet meer vervoerd worden. De prijs van de eieren steeg huizenhoog en daarvan profiteerde de concurrentie. Toen de blokkade opgeheven werd, kwam de handel weer los en werd de markt overspoeld met eieren en kelderde de prijs. Dubbele pech dus voor de Leersumse ondernemer.

Het bedrijf werd overgenomen door Interovo en verhuisde naar Kesteren.

In januari 2005 ging er Europese wetgeving in, die traceren van eieren verplicht. Daar lagen kansen voor Job Beekhuis, die zijn volgsysteem uitbouwde, samen met broer Henk.

Beekhuis Computer Solutions opende de weg naar de mogelijkheid om eieren te traceren. Van de boer naar de fabriek en daarvandaan naar de winkelier en de keuken. Of naar de verwerkingsfabriek voor eierproducten.

Moba uit Barneveld levert de machines voor het proces, Job en Henk het traceersysteem dat de mooie naam Ovotrack kreeg.

Met zeven mensen op de loonlijst is het een betrekkelijk klein bedrijf dat in Europa en Noord-Amerika zijn vleugels heeft uitgeslagen.

Drie collega’s zijn verantwoordelijk voor de installatie, de service en de helpdesk.

Drie collega’s ontwikkelen de software en Job is verantwoordelijk voor de marketing en de bedrijfsvoering.

Er is nog veel werk te doen, het systeem draait inmiddels bij zo’n zeventig  bedrijven. Dat betekent dat er nog ruimte is voor groei voordat alle 1000 bedrijven in de eierhandel wereldwijd met het systeem van Ovotrack werken.

 


 

Naaicafé ZigZag

In het winkelcentrum van Leersum hebben we een bijzondere winkel: Naaicafé ZigZag.

Eigenaresse Thea Rodenburg heeft als kind vaak vooraan gestaan in de kleermakerij van haar opa in Nieuwe Tonge en haar moeder maakte voor de kinderen veel kleding zelf. Zo leerde Thea al jong de kneepjes van het vak.

Na de middelbare school was de keuze voor de coupeuseopleiding een logische stap en in de loop der jaren volgden de opleidingen elkaar op.

Dat betekent dat ze niet alleen costumière is, maar ook een kei in het verstellen van kleding. In 1994 voltooide zij haar reeks studies bij de Detex, met het vakdiploma voor de modedetailhandel.

Thea werkte in de zorg, tot ze in 2011 een artikel las over naaicafé’s. Daar werd geschreven over haar droom:  een eigen plek waar ze mensen kon leren over en begeleiden bij naaiwerk. Een plek waar iedereen kan binnenlopen om voor een paar uur een naaimachine te huren. Voor verstelwerk, maar ook om iets nieuws te maken.

Nadat ze een aantal bestaande naaicafé’s had bezocht stond het vast: het naaicafé van Thea zou er komen.

De plek werd de ruimte van de voormalige Wereldwinkel aan de Rijksstraatweg. Er werd nog volop geklust toen de eerste enthousiaste reacties kwamen. En vragen, o.a. of Thea ook wol zou gaan verkopen. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, maar omdat de Leersumse wolwinkel gesloten was begon ZigZag met een kleine collectie wol. Natuurlijk moest er ook katoen komen. Thea sprak met zichzelf af dat ze – op het moment dat een kleur uitverkocht was – een nieuwe kleur mocht bijbestellen. Zo werd de collectie steeds groter, de kasten voller en inmiddels heeft ze alle kleuren van Catania katoen in het assortiment.

Na een jaar was het al tijd om te verhuizen naar het winkelcentrum. Nu heeft ze een fijne lichte ruimte, groot genoeg voor de stamtafel en de naaimachines. Ook groot genoeg voor naailessen en de inloop haak- en breiochtend op woensdag. Want kennis overdragen en samen met anderen creatief bezig zijn is Thea’s lust en haar leven.

Door haar ruime keuze aan boeken en materialen groeit de klantenkring nog steeds. Campinggasten weten haar winkel ook te vinden en de mond-tot-mond reclame doet de rest.

‘Vroeger’ was naaien en handwerken vooral voor dames op leeftijd en een ‘noodzakelijk kwaad’. Op school leerden meisjes haken en breien, voor veel vrouwen is de pannenlap waar een gat in geknipt werd nog steeds een schrikbeeld. Je moest ook gaten leren stoppen!

Tegenwoordig is breien, haken en naaien weer ‘in’. Veel jonge mensen vinden de weg naar ZigZag, maar ook mannen komen bij Thea een naaimachine huren om een klusje te doen.

En kom je er niet uit of heb je geen zin in een naai- of verstelklus? Thea vermaakt en maakt met evenzoveel plezier een galajurk of -pak voor je.

 


Constructiebedrijf PC Jansen

Op zoek naar een ondernemer die in mijn eerste ‘stukkie’ een hoofdrol zou kunnen spelen, vroeg ik mij af wie de oudste ondernemer in Leersum is.

Zo kwam ik terecht bij Peter Jansen van Carosseriebouw­ en Constructiebedrijf PC Jansen, die 7 jaar geleden het 100­jarig bestaan van zijn bedrijf groots vierde.

De opa van Peter Jansen, Meester Rijtuigmaker Pieter Cornelis Jansen, begon in 1908 aan de Boerenbuurt met een wagenmakerij. Zijn beroep was houtsnijder en bij de spoorwegen in

Haarlem had hij ervaring opgedaan met de houten inrichting van de coupé’s. Toen hij naar Amerongen verhuisde met zijn ouders leerde hij zijn vrouw kennen. Zij trouwden en opa en oma Jansen trokken ‘in’ bij haar ouders aan de Boerenbuurt.

De specialiteit van opa Jansen was platte wagens en menwagens.

Alle houtwerk deed hij zelf, het ijzerwerk besteedde hij o.a. uit aan de smit Takken.

Vele jaren later ging de enige zoon van de familie, ook Pieter Cornelis (Piet), naar de LTS op Valkenheide. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak moest hij stoppen met zijn opleiding.

Zijn vakmanschap bouwde hij op door ervaring. “Wat zijn ogen zien, kunnen zijn handen maken” was van toepassing op de vader van Peter.

In 1949 nam de tweede generatie Jansen het bedrijf over. Een van de specialiteiten van vader Jansen was het maken van aanhangers voor het vervoer van paarden en vee.

De derde generatie Pieter Cornelis (Peter) is ook naar de LTS op Valkenheide gegaan en heeft 10 jaar bij Ballast Nedam gewerkt. De jaren na de LTS heeft hij met allerlei cursussen en opleidingen zijn vaardigheden uitgebouwd. In 1984 is hij voor zichzelf begonnen op precies dezelfde plek waar zijn opa zijn bedrijf had.

Carosseriebouw­ en Constructiebedrijf PC Jansen is een begrip in Leersum en ver daarbuiten.

Het is voor een ondernemer lastig om het te winnen van Google: “Vroeger was je de smid, tegenwoordig is er Google. Vroeger wist iedereen de smid te vinden, nu gaat men achter de computer zitten en zoekt op Google. Ik word wel gevonden, maar mond­tot­mond-reclame werkt ook.”

Het is belangrijk dat je goede contacten hebt met de plaatselijke ondernemers en met de overheid. In Leersum had Peter Jansen een goed contact met burgemeester Feith en Jan Koudijs. Hij vertelt vol enthousiasme over het ontstaan van de muziekkoepel.

Hoe hij, samen met zijn dochter, een plan in elkaar gedraaid had en dat plan bij een vergadering van de gemeenteraad presenteerde. “Hans van Zetten stond op en zei: Ik doneer 100 euro!” In betrekkelijk korte tijd waren de plannen gereed en werd er geld ingezameld. De muziekkoepel werd het afscheidscadeau van de bevolking van Leersum aan het dorp. De opening werd gevierd in de week voordat Leersum opging in de gemeente Utrechtse Heuvelrug.

Ook in de nieuwe gemeente heeft Peter goede contacten. Bij de nieuw te bouwen milieustraat Velperengh werden zijn plannen gehonoreerd om de opslag van materialen en de doorstroming van de klanten te bevorderen.

Een van de meest aansprekende verhalen is de truck van de Postcodeloterij, die zo af en toe bij Peter op het terrein staat.

Er werd een container gekocht van 11m70 lang. Daar zijn de zijwanden uitgehaald en Peter heeft in Frankrijk twee enorme polyesterplaten van 1 cm. dik besteld. Het formaat van de platen: 240 bij 11m70. En dat uit één stuk!

Om er een Postcodeloterij­oplegger van te maken heeft hij met een man of 10 in beide platen ruim 3000 gaten geboord, voor de lampjes. Peter heeft zich die avond vooral beziggehouden met het slijpen van de boortjes.

Twee enorme stickers werden besteld in Zeist en die zijn op de platen geplakt. Toen die klus klaar was zijn de platen op de kant gezet, is de container de werkplaats binnengereden en zijn de zijpanelen in de oplegger geplaatst.

Inmiddels is de wagen al acht keer verbouwd en de polyester platen drie keer vervangen.

Heel belangrijk voor Peter Jansen is dat hij plezier heeft in zijn werk. Hij is uitvinder, uitvoerder en regelneef in één.

Een keer in de week houdt hij ‘grote schoonmaak’ in zijn hoofd. Hij wandelt anderhalf uur met de hond in het bos en hoopt dan niemand tegen te komen. “Lekker het hoofd leegmaken. En gewoon gelukkig zijn met die 52 keer anderhalf uur vakantie in het jaar”.

En de vierde Pieter Cornelis Jansen?

“Corné werkt in de horeca, die gaat het bedrijf niet voortzetten. Ik moet nog tien jaar en het lijkt erop dat het dan gebeurd is met PC Jansen, sinds 1908”.

Nieuwsgierig geworden naar het bedrijf van Peter Jansen?

Kijk eens op zijn website www.jansenspecials.nl en houd zijn naam in je achterhoofd als je iets van de smid nodig hebt.

 

Margot Lantinga

 


BBQ restaurant De Heuvelrug

In 1971 werd het Bosbad Leersum opgeleverd in een zandafgraving.

Gelijktijdig werd een restaurant gebouwd aan de Scherpenzeelseweg.

De eerste jaren was het een gewoon restaurant. In 1991 startte de familie Bruinsen met barbecuerestaurant De Heuvelrug.

9 Jaar geleden namen Harry van Wegen en Carla Bart “de inboedel en de goodwill” over. Bij die deal hoort ook de kiosk in het openlucht zwembad. Van eind april tot eind augustus kun je daar een drankje en een hapje kopen. Harry is geboren en getogen in Baarn. Zijn moeder werkte in een banketbakkerij en zijn vader was kok. Het was dan ook niet vreemd dat zijn eerste baantje in de banketbakkerij was. Hij was toen 14 jaar. Zijn opleidingen (brood en banket en kok) volgde hij in Amsterdam. Ondertussen werkte hij in een bar en in een keuken. Na de opleidingen ging hij in militaire dienst en werd kok bij de mariniers. Na een aantal jaren als kok in verschillende bedrijven “zo gaat dat in deze wereld” kwam 9 jaar geleden de kans om een eigen restaurant te beginnen in Leersum. Harry en Carla grepen de uitdaging aan en werken met veel plezier in hun barbecuerestaurant.

In mijn onnozelheid dacht ik dat er niet veel werk is voor een kok. Dat had ik dus echt verkeerd gezien. In de keuken, die in 2013 compleet vernieuwd is, worden uitsluitend verse producten gebruikt. Harry maakt alles zelf, met zijn team. Soep, salades, marinades en toetjes. Groentes, vlees en vis, alles is kakelvers. Eten doe je van een houtskoolvuur, elke tafel heeft zijn eigen vuurtje. Vlees en vis staan als een buffet midden in het restaurant.

Als het echt lekker weer is, worden de vuurtjes buiten opgestookt. Zo niet, dan is er binnen ruimte voor 115 gasten. Ondertussen word je op je wenken bediend door Carla, die er met haar team voor zorgt dat het je aan niets ontbreekt.

Met alle wensen wordt rekening gehouden. Of je nu vegetarisch wilt eten of halal, alles is mogelijk. De dienstverlening is in de loop der jaren uitgebreid, BBQ De Heuvelrug verzorgt catering en sinds 2011 afhaal- en bezorgmaaltijden.

In de jaren dat Harry en Carla BBQ De Heuvelrug runnen zijn ze compleet ingeburgerd in Leersum. Harry is o.a. actief binnen de Ondernemersvereniging en denkt mee met de Oranjevereniging en HDS. Er wordt links en rechts wat gesponsord, en af en toe is er een groot evenement. Dit jaar op 28 mei, een benefietconcert op het Kerkplein, met bands uit de regio.

Leuk is de samenwerking met Nourdin Benali van Pater Tweewielers.

Wil je op zondag een fiets huren? Geef dat door bij Nourdin in de winkel en hij zorgt dat de fiets zondag voor je klaar staat bij De Heuvelrug.

Reserveren is aanbevolen, zeker voor de weekenden.

En probeer buiten op het terras of binnen een heerlijke, verse kruidenthee van plukkruidje.nl. Nieuw bij BBQ De Heuvelrug. Ik mocht er vast een proeven…

Margot Lantinga


Drukkerij Op de Hoekjes

Gerda Merkens begon haar drukkerij in de slaapkamer van haar ouders. De boerderij aan de Boerenbuurt in Leersum heet ‘Op de Hoekjes’, vandaar de naam van haar bedrijf.

Het was toen 1989. Na haar grafische opleiding in Utrecht heeft Gerda o.a. bij Drukkerij Van den Berg in Maarn gewerkt. In de avonduren en op haar vrije dagen nam ze af en toe een klusje aan voor haarzelf. Met hulp van de opdrachtgevers werd een folder of boekje gevouwen en in elkaar gezet. De grote tafel in de woonkamer aan de Boerenbuurt was de werktafel waar menigeen nietjes in boekjes heeft geslagen.

In 1992 stopte Gerda met haar ‘baan erbij’ en richtte ze zich 100% op haar eigen bedrijf, samen met haar man Wijnand. Inmiddels getrouwd en in december 1992 verhuisd naar de Rijksstraatweg werd de drukkerij ingericht in het pand waar Op de Hoekjes nu ook nog is. Voor die tijd was dit de plek van slijterij ‘De Groene Smidse’. Wijnand Heeft de MEAO gedaan “omdat ik geen idee had wat ik wilde worden”. Door Gerda heeft hij zich geschoold en bijgeschoold als DTP’er, als zetter en drukker. De MEAO komt van pas bij de administratieve rompslomp. Samen zijn ze allround en samen runnen ze het bedrijf. Het werk is heel veelzijdig, van het contact met de klant, het ontwerpen tot het drukken en afleveren van het product. Door de digitalisering en omdat bijna iedereen een printer in huis heeft is het werk in de drukkerij veranderd. We laten trouwkaarten en geboortekaartjes nog wel professioneel drukken, maar eenvoudige uitnodigingen voor feestjes maken we vaak zelf. Daarvoor gebruiken de meeste mensen e-mail en WhatsApp. Maar er is werk genoeg:  familiedrukwerk, huisstijlen, bedrijvendrukwerk, flyers, bloks, boekjes in kleine oplagen en alle andere soorten drukwerk. Nieuw zijn de bestekzakjes voor restaurants, bieretiketten, kaartjes voor de pont, placemats, boterwikkels …… je kunt eigenlijk niets noemen wat niet mogelijk is bij ‘Op de Hoekjes’.

Natuurlijk is er concurrentie op internet, ook daar kun je geboortekaartjes zoeken. Meestal willen mensen het liefst de boeken met originele kaartjes mee naar huis nemen. Lekker op de bank bladeren en een mooie kaart uitzoeken. “We maken bijna altijd een voorbeeldtekst voor een jongen en een meisje. Dan is alles klaar en goedgekeurd voor als de baby geboren is. Alleen de goede naam en de datum invullen en we kunnen gaan drukken.” Dat werk en hobby sterk met elkaar verweven zijn, merk ik als we even in de drukkerij gaan kijken, bij de computers en de persen. Vol trots laten ze hun machines zien. Gerda en Wijnand hebben in de loop van 25 jaar veel moois verzameld. Heidelberg drukpersen en een hele oude machine uit 1955, die nog steeds dienst doet zijn heel indrukwekkend. Met de computers wordt veel voorbereidend werk gedaan. Onder de indruk van al dat moois bedenk ik voor de zoveelste keer: wat zijn we toch rijk in Leersum.

Margot Lantinga


Anita Potters Juwelier-Antiquair

De naamgever van het bedrijf aan de Rijksstraatweg, Anita Potters, begon haar loopbaan in Rotterdam. Bij verschillende antiquairs deed zij ervaring op. Haar eerste eigen winkel had ze in Utrecht. Bijna veertig jaar geleden verhuisde zij haar spullen naar Leersum. Winkel en woonhuis bij elkaar, dat was haar droom. Het pand aan de Rijksstraatweg is in ieder geval een garage geweest. Dat was in de zestiger jaren. Begin zeventiger jaren begon Hannelore Kalkhoven er met antiek. In die tijd was tin en koper in de mode. Dochter Annette Haasnoot is in Leersum opgegroeid, tussen antieke meubels en sieraden. De liefde voor mooie dingen is haar met de paplepel ingegeven. Vooral de antieke zilveren voorwerpen en oude sieraden hadden haar belangstelling. Na de middelbare school volgde ze in Schoonhoven de opleiding tot goudsmid. Daarna deed ze als zetter ervaring op met diamanten en in Antwerpen volgde ze een opleiding voor diamond grader. In de tijd dat Annette haar opleiding volgde verschoof de interesse van moeder Anita steeds verder naar de sieraden. De specialisatie ligt nu helemaal op “zilver voor op en rond de tafel” en gouden sieraden. Die laatste zijn meestal antiek maar soms ook nieuw. “Als ik het leuk vind, mag het in de collectie”, glundert Annette. Ondanks dat Annette in Rotterdam woont hielp ze twee à drie dagen bij haar moeder in de zaak. Ook Rob Mourits kwam haar moeder ongeveer twintig jaar geleden helpen. En hij helpt nog steeds, ook al is hij al bijna tachtig jaar.

Nadat Anita Potters twee jaar geleden overleed, heeft Annette de zaak voorgezet. Haar ervaring met oude sieraden, diamanten en edelstenen komen haar goed van pas. Het werk is veelzijdig en haar opleiding als goudsmid komt haar goed van pas. Veilingen loopt Annette niet af. Via inkoop van particulieren komt ze aan haar spullen. Ook taxeren voor boedelverdeling of verzekering is een deel van haar werk. Verder reist ze door het hele land om spullen te bekijken en op te kopen. Op de vraag of zilveren objecten aan mode onderhevig zijn antwoordt ze na lang aarzelen: “Mensen verzamelen niet meer. Vroeger had haast iedereen een plankje of kastje met een verzameling. Naaigerei als vingerhoedjes, parfumflesjes, kleine beeldjes van verschillende dieren. Dat is afgelopen, dat merk ik hier.”

Het leuke van een bedrijf als ‘Anita Potters’ is dat de klanten eigenlijk allemaal binnenkomen door mond-tot- mond reclame. Men koopt bij haar mooie dingen bij een bijzondere gelegenheid: een geboorte, een 18 de verjaardag, een huwelijk of een jubileum. Omdat de zaak bekend is in heel Nederland is de website een fijn hulpmiddel. Na een bezoek aan de website volgt vaak een telefoontje met de vraag of een bepaald object nog te koop is. “Maar niet alles staat op de website hoor. Ik kan niet overal een foto van maken.” Ik vraag wat Annette vindt van het fenomeen ‘groeidiamant’. Ze lacht: “Dat bestaat al lang niet meer. Je kunt hier een mooie ring uitzoeken en hem na verloop van tijd inruilen voor een duurdere. Zo groeit je ring ook. Je moet er natuurlijk wel zuinig mee omspringen.”

Margot Lantinga

__________________________________________________________________________________________________________

Travel XL

Minet Dirksen van Travel XL is een bekend gezicht in het dorp. Veel dorpsgenoten weten haar te vinden als ze op reis willen. Maar ook buiten het dorp roepen reislustigen haar hulp in. Uit ervaring weet ik dat haar kantoortje aan de Burg. Martenslaan laagdrempelig is. Hoe komt het toch dat Minet ‘voor zichzelf’ is begonnen?

Minet TravelXL

Even terug naar haar start. Minet is geboren aan de Langbroekerdijk, maar ging in Leersum naar school. Ze houdt van reizen en ging daarom Meao toerisme in Utrecht doen.
In 1991 begon ze op het reisburo van Ad Bos in Wijk bij Duurstede. Later werkte ze bij Brooks in Zeist en Veenendaal, op de laatste plek als filiaalmanager.

Toen haar dochter Sophie in 2000 werd geboren wilde ze graag parttime gaan werken. Nadeel was dat het contact met de klant minder werd. Omdat je niet altijd aanwezig bent, kun je niet van begin tot eind de reis plannen en de klant begeleiden.
Na een gedegen voorbereiding is Minet in 2002 is voor zichzelf begonnen. Eerst bezocht ze de mensen thuis en sleepte ze haar koffer met folders mee. Nu werkt ze heerlijk in de verbouwde garage naast haar huis.
Een groot bureau met een computer, een lange wand met folders van reisorganisaties en een koffiezetapparaat. Dat is alles wat Minet nodig heeft om de klanten te ontvangen en duidelijk te krijgen wat zij zoeken.
Sommige mensen weten precies waar ze naartoe willen en hebben op internet al voorwerk gedaan. Voor anderen staat eigenlijk nog niets vast en komt de ‘harde schijf’ met ervaring van Minet goed van pas. Zij stippelt de reis uit van A tot Z. Het mooie is dat je dezelfde prijs betaalt als dat je een reis op internet boekt. Het deskundig advies krijg je er gratis bij.

Een paar keer per jaar gaat Minet op studiereis, meestal met collega’s. Dat is hard werken. Veel hotels en plaatsen bezoeken om te zien waar ze haar klanten naar toe kan ‘sturen’.

Travel XL is een grote organisatie, waarbij Minet Dirksen is aangesloten. Dat betekent dat bij geschillen de regels van de ANVR en SGR gelden, de rechten van de klant zijn daarmee gewaarborgd.
En of je nu naar Ginkelduin wilt of een rondreis naar Australië wilt plannen, alles kan bij Minet.
Ook voor zakenreizen, groepsreizen of een busreis kun je bij haar terecht.

Natuurlijk gaat Minet zelf ook op reis met haar gezin.
Dan leest haar (vervangende) collega de mail en zij houdt contact met de reizigers, als dat nodig is.

Margot Lantinga

_________________________________________________________________________________________________________

Deco Home Van Dijk Leersum

Opa Bert van Dijk begon in 1945 met schilderen. In 1945, gelijk na de Tweede Wereldoorlog, startte hij zijn bedrijfje “aan de overkant”, zoals Paul van Dijk het noemt. “In het schuurtje achter het huis had hij zijn verfvoorraad. Hij had al acht à tien schilders in dienst. Eind jaren zestig kwam er ook een voorraad behang bij in de schuur en het schuurtje werd winkel in verf en behang.” Bert van Dijk overleed in 1978, hij was pas zestig jaar. Zoon Harry zette het bedrijf voort. Deco Home Van Dijk Leersum is vanaf 1981 gevestigd aan de Rijksstraatweg. Met zijn twintig jaar was Harry een jonkie. Hij wist al veel van het vak omdat hij van jongs af aan met zijn vader mee ging. Harry heeft Nimeto gevolgd, de MTS vakopleiding voor schilders in Utrecht. De nieuwe winkel was eerst voor verf en behang. Ook glaszetten en vervangen was een taak voor schilders. Tegenwoordig zijn daar gespecialiseerde bedrijven voor.

Het schildersbedrijf Van Dijk had in de hoogtijdagen 21 schilders in dienst en twee glaszetters. In de loop der jaren zijn veel schilders gestopt of voor zichzelf begonnen. Heb je nu een schilder nodig, dan kan Van Dijk daarin bemiddelen. Aansluiten bij Deco Home was voor Harry een logische stap. Samen inkopen en adverteren en een huismerk voeren waren zijn argumenten. Andere ontwikkelingen zijn de uitbreiding van het bedrijf. Van één winkel tot 1991, naar vijf vestigingen nu. Wijk bij Duurstede, Driebergen en Maarssen werken volgens hetzelfde concept als de winkel in Leersum. Voor verf, kwasten en rollers, glas, behang, gordijnen, horren, jaloezieën, rolgordijnen, tapijt, laminaat en pvc vloeren kun je terecht bij Deco Home Van Dijk.

De vestiging in Zeist is een groothandel, voor schilders en overige bedrijven. Het zou maar zo kunnen zijn dat er nog meer vestigingen geopend worden. Voorwaarde is wel dat ze binnen een half uur rijden te bereiken zijn. Ik praat met Paul van Dijk, de derde generatie in het familiebedrijf. Paul is van 1994 en heeft na zijn middelbare school gekozen voor een beroepsopleiding in Driebergen. Paul wilde graag leren hoe je een bedrijf moet runnen en hoe je kunt verkopen, daarvoor kon hij bij de IVA prima terecht. Want het maakt niet zoveel uit of je auto’s verkoopt of verf, behang en raamdecoratie. In totaal werken er nu twaalf mensen bij Van Dijk. Natuurlijk is er regelmatig bijscholing voor de werknemers. Ook van vader Harry steekt iedereen veel op. Ervaring is ook hier heel belangrijk.

Margot Lantinga

_______________________________________________________________________________________________________

EW-Parket VOF

Een naam die aangeeft dat een afkorting een sterk merk kan worden. EW, de initialen van de oprichter en eigenaar Evert Wiegersma.
Ik praat met Shoshi Farchi, zowel privé als zakelijk de partner van Evert.

Evert Wiegersma begon als timmerman in de bouw, bij BAM. Hij vond het vervelend dat hij het werk nooit af zag en had snel door dat de bouw niets voor hem was. Hij ging als parketteur werken in Maarn en heeft daar de kneepjes van het vak geleerd. Toen hij 25 jaar was is hij voor zichzelf begonnen in Leersum. Ook aan de Rijksstraatweg, maar in een kleiner pand dan waar EW-parket nu gevestigd is.
In 1998 kocht Evert het voormalige transformatorhuis van de PUEM, met daarvoor een woonhuis, annex winkel. Na een eerste verbouwing ontstond een grote showroom. Er is veel ruimte om alle soorten parket, houten en bamboevloeren en de vele toepassingsmogelijkheden te tonen. “Wij hebben een streepje voor op internet. Hier kun je het hout ruiken en er aan voelen. En precies zien hoe bijvoorbeeld een visgraatmotief er uit gaat zien”, zegt Shoshi. “Daarnaast word je hier op ideeën gebracht. De grote voorbeeldborden mag je, als je dat wilt, een paar dagen in huis leggen. Dan kun je zien hoe het hout het doet in je eigen huis, bij daglicht en kunstlicht.”

Evert is een Pietje Precies en dat betaalt zich uit in het vele werk dat er is. Klanten nemen hem mee als parketteur als ze verhuizen en zo komt het dat EW-Parket soms ook in Amsterdam te vinden is. Mond-tot-mond reclame is ook hier erg belangrijk.
Naast nieuwe vloeren leggen is renovatie en onderhoud van vloeren ook een deel van het werk. Bijvoorbeeld als een vloer kaal gelopen is of na waterschade. Dan komt het stofvrij schuren mooi van pas, de klant heeft er geen overlast van.
Er is dus veel werk en Evert en zijn collega René Groenestein maken soms lange dagen.

Als iemand kiest voor een mooie, houten vloer beneden, dan komt er vaak laminaat of pvc op de verdieping en op de trap. Dat kan EW-Parket ook verzorgen. Na de laatste verbouwing is er een apart gedeelte ingericht als showroom voor laminaat en pvc. “Aan een complete woningaankleding beginnen we niet, dus hier geen gordijnen.”
Een uitzondering is gemaakt voor de design radiatoren van Laurens.
“We hebben zelf in de showroom gekozen voor gietijzeren radiatoren. Laurens heeft er een paar keer op aangedrongen om een deel van onze showroom in te richten voor hun producten. Dat hebben we gedaan, in het achterste deel vind je een gedeelte van hun collectie.”

We zitten aan een enorme eikenhouten tafel en Shoshi zet onze kopjes met koffie er zo op. Zonder schoteltje of onderzetter.
Daardoor komt het allernieuwste ‘snufje’ ter sprake. “Sommige mensen willen graag onbehandeld hout, maar willen een vloer wel dweilen. Dan wordt de vloer zwart. We hebben nu een behandeling, die het hout de oorspronkelijke uitstraling geeft, maar met het gemak van een gelakte vloer. Vochtafstotend en dus goed schoon te maken. Kijk maar op deze tafel.” Ze illustreert haar verhaal door met een natte vinger een koffiekring van de tafel te halen.

Die tafel is trouwens gemaakt door Evert, in zijn spaarzame vrije tijd. Hij zou heel graag wat meer tijd willen hebben voor het vak van meubelmaker. Wie weet, kan hij in de toekomst met iets meer hulp een dag in de week minder ‘op de vloer’.
Nieuwsgierig? Je kunt natuurlijk even op de website gaan kijken, maar ik zou even binnen stappen bij EW-Parket.
www.ew-parket.nl

Margot Lantinga

 

________________________________________________________________________________________________________

Slagerij Van Dijk

Als je de winkel van Slagerij Van Dijk ziet, in het winkelcentrum, besef je niet dat het bedrijf al een mensenleven oud is.

Opa Dirk van Dijk begon in 1929 met een winkel en slachterij aan de Rijksstraatweg. Hij kocht een stukje land van de familie Klant, die er een aspergeveldje had. De familie Klant woonde in het bos, aan de Burg. van den Boschlaan.Net na de Tweede Wereldoorlog ging zoon Rijk van Dijk bij zijn vader werken. Toen opa in 1969 met pensioen ging, nam Rijk de zaak over.

De winkel werd gemoderniseerd en vergroot en ondertussen hielp Rijks zoon Dik regelmatig in de winkel. Vanaf zijn tiende jaar ging hij mee om vee te bekijken en te kopen.Na de middelbare school (Revius) ging Dik eerst de horeca in. Hij stond bij Aart Jansen (op de Leusderhei) en De Donderberg in de keuken.Zonder opleiding, “maar mijn moeder kon prima koken”, aldus Dik. Dik ging naar de Slagersvakschool in Utrecht, stage liep hij een jaar in Driebergen.Toen de gezondheid van vader Rijk iets achteruit ging, was werken in de eigen slagerij een logische stap. Dik was toen twintig jaar. Toen hij 22 jaar was, werd hij mede-eigenaar. Zoon Reinier is het vak ingerold. Net als zijn vader en opa was hij van jongs af aan al mee op pad. Het vee koopt de slager in de regio. De koe wordt op de boerderij bekeken en gekocht en op vrijdag geslacht. Ook de varkens komen uit de eigen regio. Van Dijk vindt het belangrijk dat het vee goed te eten krijgt en zo min mogelijk geneesmiddelen. “Als een varken zich een dag niet lekker voelt, dan gaat hij op water met een scheutje azijn. Er hoeven niet meteen pillen in om hem beter te krijgen.

In 2001 is Slagerij Van Dijk verhuisd naar het nieuwe winkelcentrum. De slachterij en worstenmakerij zijn op het oude adres gebleven. Evenals de keuken, waar maaltijden worden bereid voor o.a. verzorgingshuizen in de regio. Ook in de winkel zijn kant-en-klare maaltijden te koop.

Van Dijk is inmiddels uitgegroeid tot een groot bedrijf met ruim twintig personeelsleden. In de winkel, achterin de winkel, in de keuken, in de worstenmakerij, in de slachterij en bij het uitbenen zijn veel handen nodig. De catering groeit nog steeds. Van Dijk verzorgt feesten, buffetten en zelfs weekenden met eten en drinken. Mond-tot-mond reclame doet ook voor hen veel, waardoor de vleugels steeds verder uitgeslagen worden. Ook buiten de regio kent men Van Dijk catering.

Zoon Reinier van Dijk is inmiddels 34 jaar, vader van twee zoons en ook slager. En hoe klein zijn zoons ook zijn, zij gaan soms al met hun vader mee naar de boerderij. Het uitzoeken van vee is nu grotendeels het werk van Reinier. Opvolging is dus alweer geregeld, Slagerij Van Dijk heeft een mooie toekomst. En wie weet gaan de zoons van Reinier later ook wel het slagersvak in. Dik van Dijk hoopt dat hij nog slager is als het familiebedrijf honderd jaar is. Dat is in 2029, Dik is dan 72 jaar. Dat wordt groot feest. Zet maar vast in jullie agenda!

Margot Lantinga

__________________________________________________________________________________________________________

Albert Heijn

Albert Heijn is vanaf de opening van het winkelcentrum  grootgebruiker van ruimte. De geschiedenis van AH in Leersum begint 20 jaar geleden, rond 1996.

Voor die tijd was er op de hoek van de Rijksstraatweg/Kerkweg de Super van Remmelt Veenstra. Een tweede supermarkt, De Boerderij van Reina van Hussel, was aan de Weidelaan.

Een samenwerking/samenvoeging was een logische stap toen de plannen voor een winkelcentrum steeds duidelijker werden. Er kwam een noodwinkel op de hoek Kerkweg/ De Kikvors. Het Albert Heijn concept werd geïntroduceerd in Leersum.

Klaas-Jan Koelewijn is geboren en getogen in Hoogland. Een dorp vergelijkbaar met Leersum. Ook Hoogland verzette zich tegen samenvoeging tot een grotere gemeente. Al veertig jaar wordt in Hoogland de ‘annexatie’ door Amersfoort herdacht.

Klaas-Jan begon op het VMBO aan elektrotechniek. Hij liep stage bij Nettenbouw, waar hij o.a. lantaarnpalen moest aansluiten. Later hielp hij in een kazerne in Baarn slaapplaatsen ombouwen tot washokken. De lichtbakken die daar niet meer nodig waren, nam hij mee naar huis en verkocht hij later aan zijn school voor 200 gulden.  

Snel was duidelijk dat elektrotechniek niks was voor Klaas-Jan. Vakkenvullen bij de Spar in Amersfoort, dat vond hij leuk!

Twintig jaar geleden ging hij bij AH in Hoogland werken en de jonge Koelewijn wist toen al: “eens begin ik voor mezelf”.

In 2008 zette Remmelt Veenstra een vinkje op een verkeerde plek in het computersysteem. Hij meldde een vacature die er helemaal niet was en Klaas-Jan solliciteerde. Pas na een jaar kwam die vacature in zicht, toen de toenmalige bedrijfsleider minder ging werken. Omdat ze eerder al kennisgemaakt hadden wist Remmelt dat Klaas-Jan en hij ‘uit hetzelfde hout gesneden zijn’. Van huis uit was het ondernemen met de paplepel ingegeven. Beiden vinden dat een supermarkt een belangrijke plek heeft in een betrekkelijk kleine gemeenschap. En beiden willen zich inzetten voor het behoud van de saamhorigheid in het dorp.

Margot Lantinga

_________________________________________________________________________________________________________

Het Leersums Kaashuis

Gert-Jan Mulder van Het Leersums Kaashuis is kind van een bakker in Utrecht. Voor hem was het een logische stap om in Wageningen zijn opleiding tot bakker te volgen en bij zijn vader te gaan werken.Toen hij Carla leerde kennen ‘zat zij in de verzorging’. De liefde voor Gert-Jan bracht haar ook naar de bakkerij. In de loop van de jaren dat Carla bij de bakker werkte werd steeds duidelijker dat zij allergisch is voor meel.Voor Gert-Jan was dat reden om een andere baan te zoeken. De bakkerij werd verkocht en Gert-Jan ging werken bij Rademaker in Culemburg. Met bakkerijmachines ging hij de hele wereld over. Ondertussen woonden Carla en Gert-Jan in Leersum, de stap van de stad naar een dorp was voor Carla groot. “Want wat heb je nou in een dorp?”. Uiteindelijk viel dat reuze mee. Carla was veel alleen thuis met de twee zonen en ging werken bij kaashandel Van Vuuren. Dat is nu twaalf jaar geleden. De kaashandel van Van Vuuren was eerst aan de Scherpenzeelseweg gevestigd en verhuisde in 2000 naar de nieuwbouw van het winkelcentrum. In 2006 hebben Carla en Gert-Jan de winkel overgenomen en een beetje verbouwd. Het tienjarig bestaan is in het voorjaar van 2016 gevierd. En ja, Gert-Jan is bakker en het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hij ging in zijn nieuwe zaak gelijk beginnen met het bakken van kaasvlinders. Daarnaast brandde hij de noten die in de zaak verkocht worden. Toen hij weer begon met bakken wilde Gert-Jan graag meer en hij zocht een plek waar dat mogelijk was. Het werd Rhenen, waar vanaf 2008 alle soorten delicatessen gebakken worden. Luxe stokbrood, desembroodjes, kaasvinders en –stengels, crustini’s, Schotse scones, maar ook luxe koekjes en speculaas. Het assortiment wordt nog steeds uitgebreid. De kleine bakkerij in Rhenen was snel te klein. Inmiddels zijn twee aangrenzende panden aangekocht en is er in Rhenen een deegmakerij, een bakkerij en een inpakruimte. ‘BakeryArt’ is de naam van het bedrijf, dat niet alleen voor het Leersums Kaashuis bakt, maar dat de ambachtelijke producten over heel Nederland en een deel van België verspreidt.

De zonen Mulder, Arjan en Mathijs, zijn ook betrokken bij het bedrijf.Arjan is bakker en hij specialiseert zich in het vak van chocolatier. De kleine bonbons en pindarotsjes in het Kaashuis zijn van de hand van Arjan. Dé specialiteit van Arjan zijn de Leersumse schaapjes in melk, puur en witte chocolade. Mathijs doet de administratie van het Leersums Kaashuis en BakeryArt. “De jongens doen vooral wat ze zelf graag willen. Dat ze nu in de zaak aan de slag zijn wil nog niet zeggen dat ze het in de toekomst gaan voortzetten”, zegt Carla. “Dat ligt helemaal aan de jongens zelf.” Carla is heel betrokken bij de klanten. Het leuke van het Leersums Kaashuis is, dat je veel productkennis kunt gebruiken en op den duur weet wat je klanten lekker vinden. “Wij zijn geen doorgeefluik, we bouwen iets op met onze klanten. Dat betekent ook dat ik sommige mensen ga missen als ze er niet meer zijn.” Op de vraag of een Kaashuis annex delicatessenwinkel bestaansrecht heeft in Leersum, antwoordt Carla volmondig “Ja, maar met de kanttekening dat wij er ook voor Amerongen zijn. Dat is sowieso het voordeel van ons ‘boodschappencentrum’ hier. Er is een ruime sortering winkels. Er komen veel mensen vanuit Amerongen in Leersum boodschappen doen.”

En ik? Ik kijk mijn ogen uit in de betrekkelijk kleine winkel. Alle soorten grote en kleine kazen, noten, kaaskoekjes, chocolade, jam, thee, wijnen, koffie en droge worst. Elke hoek van de winkel is gevuld met heerlijke lekkernijen.

En allemaal even apart. Met recht een kaas- en delicatessenwinkel.

Margot Lantinga

_________________________________________________________________________________________________________

Leersums Laarsje

Henk Janssen van het Leersums Laarsje is opgegroeid in Horst (Limburg). Hij ging na de basisschool naar de LTS. De vader van een vriendje had een bakkerij, Henk liep daar vaak rond. Het bakkersvak leek Henk leuk. Daarom ging hij na de LTS naar de opleiding brood- en banketbakker. Hij haalde alle diploma’s die er te halen waren. Op 24-jarige leeftijd moest hij alsnog ‘voor zijn nummer’ in dienst. Vanaf 1984 werd zijn standplaats Seedorf, waar hij chauffeur/kok was. Het leger trok en Henk wilde zich aanmelden als KVV’er. Helaas was hij daar al te oud voor. Een andere mogelijkheid was een opleiding aan de KMS. Maar daarvoor was zijn vooropleiding niet voldoende. Daarom probeerde hij na zijn diensttijd via het LOI zijn Nederlands, Engels en Wiskunde op MAVO niveau te halen. Ondertussen ging hij terug naar de bakkerij in America. Hij deed niet veel aan de LOI opleiding maar kreeg wel een oproep om examen te doen. Tot zijn eigen verbazing slaagde Henk en kon hij toch naar de KMS. Daar volgde hij de militaire vakopleiding voor kok. Met de militaire opleiding op zak ging hij ‘als beroeps’ terug naar Seedorf en werd commandant van de keukengroep. Dat betekende dat hij veel mee ging op oefening, met een tent als keuken. Het was soms een uitdaging om van bijna niets een voedzame en lekkere maaltijd te maken. In 1992/’93 werd Henk voor het eerst uitgezonden naar Bosnië, in 1996/’97 ging hij voor de tweede keerEn toen kwam de eerste grote reorganisatie bij defensie. Een kwart van de koks/hofmeesters moest de dienst uit en defensie kwam met een sociaal plan. Henk nam ontslag en kon met zijn ontslagpremie zichzelf inkopen in een bestaand bedrijf of zelf een bedrijf beginnen. Hij kwam bij een ‘maat’ terecht, als bedrijfsleider van De Kletsmajoor in Doorn. Ondertussen schreef hij een ondernemersplan en in 1998 begon hij aan de Maarsbergseweg met zijn pannenkoekenhuis Leersums Laarsje.

In het pand aan de Maarsbergseweg had vroeger o.a. de kroeg van Meurs gezeten. Het pannenkoekenhuis liep heel goed. Zeker nadat het AD in 2003 de pannenkoeken van Henk Janssen als winnaar van de test uitriep. De uislag van de test stond net voor Hemelvaart in de krant en de maanden daarna was het een ‘gekkenhuis’ in het Leersums Laarsje. Het restaurant aan de Maarsbergseweg had een paar minnen. Er was weinig parkeerruimte en de snelheid van het doorgaande verkeer veroorzaakte gevaarlijke situaties. Na acht jaar verhuisde het pannenkoekenhuis naar het Kerkplein. Dat was in 2006. Datzelfde jaar werd ‘Het Laarsje’, de specialiteitspannenkoek van het huis, als beste getest bij de Consumentenbond.

Op de nieuwe plek aan het Kerkplein werd de kaart uitgebreid. Naast vele soorten pannenkoeken staan saté, spareribs, biefstuk, frites en kindermenuutjes op de kaart. Ook voor een lekkere lunch met soep en broodjes kun je prima terecht bij Leersums Laarsje. Natuurlijk maakt Henk Janssen zijn toetjes ook zelf: schuimtaart, cheesecake en crème brûlée staan op de menukaart. In het gezellige restaurant is plaats voor tachtig personen. Bij mooi weer kun je een plekje op het terras pakken voor een drankje of een lekkere pannenkoek.

Met zijn team heeft Henk Janssen een fijne werkplek in het centrum van Leersum. Waar ze vooral heel veel plezier hebben met elkaar en het de gasten naar hun zin maken.

Margot Lantinga

____________________________________________________________________________________________________

The Media House
Ineens viel mij op dat er iets veranderd was aan de gevel van de winkel van de Copyshop. Het geel was vervangen door het blauw van The Media House. Dat maakte mij nieuwsgierig.
Geurt van Vendeloo runt samen met zijn vrouw Nanda en Raphael Cornelis als partners ‘The Media House’.
Geurt is geboren in Amstelveen, woonde in Amsterdam en is, zoals veel Amsterdammers, uit de stad vertrokken en in een Vinexwijk terecht gekomen.
Hij woont al jaren in Maarssen.
Hij volgde op de MEAO in Utrecht de opleiding informatica en had diverse baantjes in de ICT.
Ondernemend als hij was (en is) kocht hij een ICT-bedrijf in Utrecht en verkocht dat weer toen hij een leuk bod kreeg. Dat was net voor de crisis.
Na een paar los/vast klussen ging hij op zoek naar een plek om weer een eigen bedrijf te beginnen. Leersum beviel hem wel en een winkel langs de Rijksstraatweg was in zijn ‘nering’ wel handig. Hij begon met De Navuller, op de plek waar nu de HEMA zit. Naast cartridges vullen en nieuwe verkopen werden de activiteiten steeds meer uitgebreid. Printen, kopiëren, drukwerk
verzorgen, banners en ontwerpen.
Ondertussen zocht de HEMA een pand in Leersum en kwam er een winkel vrij op hetzelfde rijtje. De HEMA trok in de grotere winkel van de Navuller. Geurt verhuisde met zijn bedrijf een deur verder en werd de Copyshop. De nadruk kwam meer te liggen op alles wat met printen en drukwerk te maken heeft.
Geurt heeft zijn opleiding altijd ‘warm’ gehouden, het ICT-werk bracht hij onder in The Media House. Het bleek heel handig te zijn, ICT-kwaliteiten in combinatie met de drukkerij.
The Media House is gespecialiseerd in websites, online marketing en het automatiseren van bedrijfsprocessen. Nanda van Vendeloo is
verantwoordelijk voor de coördinatie van de ICT-tak van The Media House.
Bedrijven komen voor het totaalplaatje: een website met alle mogelijkheden die er maar zijn.
Ik zag een voorbeeld van een makelaarskantoor. De opzet van de website kan worden gebruikt voor strooifolders. De klant kan op de website het huizenaanbod zien en doorklikken. Wijzigingen in het aanbod worden direct doorgelinkt naar Funda. Is er een nieuwe medewerker? In de database bij The Media House wordt het opzetje van het visitekaartje aangepast en nieuwe
kaartjes worden in eigen huis geprint.
Voor bedrijven is het heel handig dat Geurt en Raphael goed op de hoogte zijn van de werking van Google. SEO, ‘zoekmachineoptimalisatie’ is belangrijk. Als je het goed doet kun je met je bedrijf hoog in Google staan. Want veel
mensen bekijken de eerste twee schermen en nemen contact op met een van de bedrijven die ze daar vinden. Websites die ‘responsive’ zijn, oftewel te gebruiken op computer, telefoon en tablet, krijgen voorrang bij Google. Het is
belangrijk om een website daarop aan te passen.
The Media House werkt bij SEO volgens het principe ‘no cure, no pay’.
Iedereen is gebaat bij succes: de ondernemer, de klant en The Media House.
“Het leuke van werken binnen dit bedrijf is dat we alles zelf van A tot Z afwerken. Je komt hier binnen met een idee, we gaan samen aan tafel en achter de computer en werken het uit. Met de twee schermen die we voor in de winkel hebben, kun je meekijken wat we doen. Ook als jij een uitnodiging wilt versturen kunnen we daar samen een leuk opzetje voor maken. Wil je er een foto bij? Dat kan. Bij kleine aantallen gebruiken we digital printing. Kom je voor grotere aantallen drukwerk, dan drukken we in offset.
We snijden het drukwerk hier achter in de zaak op maat en kunnen ook vouwen en nieten. Dus als je even tijd hebt kom je hier binnen met een idee en loop je de deur uit met het resultaat.”
Ik kijk nog even rond en zie alle soorten papier en cartridges. En een voorbeeld van een banner en foto’s op canvas.
Kortom: The Media House was voor mij een openbaring. Er gebeurt veel achter die nieuwe kleur op de gevel.
En raad eens wat? Je lege cartridges kun je er ook nog steeds laten bijvullen!
Margot Lantinga

_________________________________________________________________________________________________________

De Boerderij De Boterbloem
Je kunt mijn buurjongen geen groter plezier doen dan een kinderfeestje bij ‘boer Leo’.
Natuurlijk weet ik dat Leo en Ria van Doorn een camping hebben en veel dieren. Om precies te weten wat er allemaal gebeurt aan de Amerongerwetering ben ik even wezen kijken.
De boerderij was eerst van de ouders van Leo van Doorn. Vader had 18 koeien en 200 mestvarkens. De stallen waren op de plek waar Leo nu al zo’n vijtien jaar met zijn gezin woont.
Toen Leo zijn Ria tegenkwam had hij net het bedrijf van zijn ouders overgenomen. Dat is dertig jaar geleden. De eerste jaren van hun huwelijk woonden ze samen in een stacaravan op het terrein, ondertussen werd de boerderij verbouwd. Veel deed Leo zelf.
Ria werkte bij de Weistaar in Maarsbergen voordat ze ging trouwen. Toen ze bij Leo op de boerderij kwam wonen ging ze zelf kaas, boter, karnemelk en yoghurt maken. Zuivelboerderij De Boterbloem werd geboren. Ongeveer tien jaar heeft ze dat gedaan, maar het was heel arbeidsintensief en bracht maar weinig op. Tijdens een open dag liet ze kinderen boter schudden in een klein potje. In de krant stond dat Leo en Ria kinderfeestjes organiseerden, waar je zelf boter kon maken. Het gevolg was vele telefoontjes en aanvragen voor kinderfeestjes. Zo is het kinderwalhalla van start gegaan. Eerst in de Zuivelboerderij en later op de boerderij.
Waarom is zo’n kinderfeest zo fantastisch? Natuurlijk wordt er gezongen en limonade gedronken met iets lekkers er bij.
Daarna begint het feest echt. Overall aan en op de minitrekker rijden. Met een emmer brood bij de kamelen, ezels en pony langs om ze te voeren. Koeien melken, bij de hertjes en de kangoeroes kijken, op de rug zitten van koe Tina. Brokjes aan de kalfjes voeren en kijken hoe lang de tong van een kalf is. Konijnen en cavia’s knuffelen en natuurlijk buiten spelen. Of in de speelhal, als het
slecht weer is. Na afloop is er weer limonade en een bord patat met een frikadel.
Op een doordeweekse woensdagmiddag zijn er vaak vijf à tien feestjes. “Hoe meer herrie, hoe mooier”, zegt Leo, als ik vraag of het niet heel erg vermoeiend is.
Achter de boerderij is een stuk land ingericht als camping. Veertig plaatsen zijn er, in het hoogseizoen allemaal bezet met (meest) gezinnen met kinderen. Ook voor de kinderen van de camping is er altijd iets te doen op de boerderij. Beesten voeren is een favoriet. Maar ook de speelhal. “Het gebeurt wel dat er om zes uur ’s morgens al kinderen in de ballenbak zitten, dat is de tijd dat ik begin met melken.”
Toen Ria met de Zuivelboerderij stopte begon ze met de Bed and Breakfast. Er zijn twee kamers op de oude hooizolder en vier kamers voor groepen. Douche en toilet bij elke kamer en beneden is een ontbijtkamer voor een heerlijk boerenontbijt.
Ook voor volwassenen is er ‘speelgelegenheid’ bij De Boterbloem: boerengolf. Op het weiland naast de boerderij, het domein van de koeien en de kamelen, ga je in overall en op laarzen met een klomp aan een stok golfen. Na afloop kun je lekker iets drinken en barbecueën. Daarnaast is er ruimte voor feesten en vergaderingen in twee ruime zalen.
De nieuwste aanwinst is de overdekte, uitklapbare kerststal. Een gedeelte van de dieren mag mee naar kerstmarkten in de omgeving om het kerstverhaal kracht bij te zetten.
En dan ga ik natuurlijk even over het terrein. Ik zie alle dieren en hoor ‘boer Leo’ er enthousiast over vertellen.
Het pluimvee is even uitbesteed, zij zijn ‘opgehokt’, i.v.m. de vogelgriep. Het is te hopen dat de kalkoenen, kippen, eenden en parelhoenders binnenkort weer naar huis mogen.
Al met al is er heel erg veel werk op Boerderij De Boterbloem. Gelukkig zijn Peter en Rina uit
Hattem er ’s zomers. Zij zijn al 13 jaar vaste gasten en zijn gastheer en –vrouw op de boerencamping.
Ik kan mij goed voorstellen dat mijn buurjongen hoopt op weer een feestje bij boer Leo. Ik zou het ook fantastisch vinden.
Kijk eens op de website van Boerderij de Boterbloem voor alle informatie. Ik ben vast wel iets
vergeten.
En als je er heen wilt rijden: “We zitten wel in Amerongen!”, aldus Leo.
http://boterbloem.com
Margot Lantinga

_______________________________________________________________________________________________________

Molecaten Park Landgoed Ginkelduin

In het vakantieseizoen komen er in Leersum zo’n 2500 inwoners bij. De meeste van die extra mensen viert de vakantie bij Molecaten Park Landgoed Ginkelduin. In 1840 stonden er in ‘Ginkel’, een onderdeel van Leersum, 19 huizen. Het inwoneraantal lag op 113. Naast bebouwing was Ginkel bekend van de Ginkelse Bergen, de Ginkelse Duinen (Ginkelduin) en het Ginkelse Veld (nu het Leersumse Veld). In 1953 kocht de vakbond ANMB, de metaalbond van de NVV, het landgoed Ginkelduin en startte met de camping. Er kwamen veel vaste gasten naar Leersum, voornamelijk leden van de NVV. Zij hadden ‘een streepje voor’ op de andere gasten, o.a. met korting op de prijs van de standplaats. In de loop der jaren werd het vakantieaanbod uitgebreid met bungalows en een hotel. In 2004 nam Molecaten het vakantiepark over en daarmee kwam een eind aan de bemoeienis van de vakbond op Ginkelduin. De huidige parkmanager, Jan Willem Dekker is geboren in Den Helder en opgegroeid in Winterswijk. Toen hij vijftien jaar was begon hij met zijn eerste baantje op een camping. Via het recreatieteam, de horeca en de buitendienst werd hij assistent beheerder op een camping in de Achterhoek. Studeren deed hij ook: facilitaire dienstverlening in Deventer. In 2005 verhuisde Jan Willem van Winterswijk naar Hattem. Daar werd hij assistent bedrijfsleider bij Molecaten Park De Leemkule. Na een ‘tussenstop’ bij Landal Overloon kwam hij in 2009 terecht op Ginkelduin, als parkmanager. “Molecaten trekt me vooral omdat het van oorsprong een familiebedrijf is. De parken zijn zelfstandig met een overkoepelende organisatie”, aldus Jan Willem. Hij heeft niet alleen zijn plek gevonden bij Ginkelduin, ook Leersum vindt hij aantrekkelijk. Natuurlijk vanwege de natuur. Maar het Bloemencorso maakt dat het virus, dat hij opliep bij het bloemencorso in Winterswijk, springlevend blijft. Jan Willem Dekker is penningmeester van het corsobestuur en ook op Ginkelduin is een bouwgroep actief. Molecaten Park Landgoed Ginkelduin heeft een eigen identiteit binnen de overkoepelende organisatie. In de loop der jaren is er veel veranderd en opgeknapt. Als parkmanager kan Jan Willem veel van zijn ideeën kwijt. Naast het gewone kamperen deed het luxere kamperen zijn intrede. Je vindt op Ginkelduin nu safaritenten, plaatsen met eigen sanitair, huurtenten, sta-caravans en de alom bekende bungalows. Daarnaast zijn er hotelkamers en groepsaccommodaties. Je kunt bijvoorbeeld het landhuis huren, dat plaats biedt aan 34 personen. Er wordt hard gewerkt aan het ombouwen van kleine appartementen. Daarvoor in de plaats komen twee groepsgebouwen: voor achttien en twintig personen. De kampeerplaatsen zijn all-inclusive, dus je betaalt geen boekingskosten en geen douchemuntjes. Ook voor de overige accommodaties geldt: geen boekingskosten. Het enige dat bij de opgegeven prijs komt is de toeristenbelasting. Sinds vier jaar zijn huisdieren in enkele bungalows welkom. “De vaste gasten moesten daar heel erg aan wennen, maar Leersum is natuurlijk heel erg geschikt om met de hond de bossen in te trekken. Dus was dit een logische stap. Op de camping zijn honden niet welkom.” Waarom is Ginkelduin zo aantrekkelijk voor jullie gasten? “De natuur. Hoe geweldig is het hier! Nationaal park, Leersumse Veld, de MTB-route loopt over het terrein van Ginkelduin, je kunt hier eindeloos wandelen. Kom je met een paard? Die kun je stallen bij Van Essen. En dan hebben we ons eigen binnen- en buitenzwembad, maar je kunt ook een dagje Bosbad Leersum doen.” Op een regenachtige dag loop ik nog een rondje over het terrein. Er wordt hard gewerkt om de camping klaar te krijgen voor het seizoen, dat eind maart begint. “We lopen een beetje achter met de planning. De twee stormen hebben ons extra werk bezorgd. We zijn nu een sanitairgebouw aan het opknappen. Veel gaat in samenwerking met ZZP’ers uit Leersum.

Verder worden er nieuwe speelplaatsjes aangelegd. Zo wordt er elke winterperiode iets opgeknapt of vernieuwd.” Binnen zijn twee restaurants, een binnenspeelplaats en vier bowlingbanen. “Voor gasten van buiten heel aantrekkelijk en we hebben hier ook regelmatig kinderfeestjes.” Op mijn vraag of alles nu verteld is antwoord Jan Willem: “O ja, dat vergat ik nog. We zijn nu ook officieel trouwlocatie. De mooiste dag van je leven kun je hier van A tot Z beleven.”

Margot Lantinga

_______________________________________________________________________________________________________

Molecaten Park Landgoed Ginkelduin

In het vakantieseizoen komen er in Leersum zo’n 2500 inwoners bij. De meeste van die extra mensen viert de vakantie bij Molecaten Park Landgoed Ginkelduin. In 1840 stonden er in ‘Ginkel’, een onderdeel van Leersum, 19 huizen. Het inwoneraantal lag op 113. Naast bebouwing was Ginkel bekend van de Ginkelse Bergen, de Ginkelse Duinen (Ginkelduin) en het Ginkelse Veld (nu het Leersumse Veld). In 1953 kocht de vakbond ANMB, de metaalbond van de NVV, het landgoed Ginkelduin en startte met de camping. Er kwamen veel vaste gasten naar Leersum, voornamelijk leden van de NVV. Zij hadden ‘een streepje voor’ op de andere gasten, o.a. met korting op de prijs van de standplaats. In de loop der jaren werd het vakantieaanbod uitgebreid met bungalows en een hotel. In 2004 nam Molecaten het vakantiepark over en daarmee kwam een eind aan de bemoeienis van de vakbond op Ginkelduin. De huidige parkmanager, Jan Willem Dekker is geboren in Den Helder en opgegroeid in Winterswijk. Toen hij vijftien jaar was begon hij met zijn eerste baantje op een camping. Via het recreatieteam, de horeca en de buitendienst werd hij assistent beheerder op een camping in de Achterhoek. Studeren deed hij ook: facilitaire dienstverlening in Deventer. In 2005 verhuisde Jan Willem van Winterswijk naar Hattem. Daar werd hij assistent bedrijfsleider bij Molecaten Park De Leemkule. Na een ‘tussenstop’ bij Landal Overloon kwam hij in 2009 terecht op Ginkelduin, als parkmanager. “Molecaten trekt me vooral omdat het van oorsprong een familiebedrijf is. De parken zijn zelfstandig met een overkoepelende organisatie”, aldus Jan Willem. Hij heeft niet alleen zijn plek gevonden bij Ginkelduin, ook Leersum vindt hij aantrekkelijk. Natuurlijk vanwege de natuur. Maar het Bloemencorso maakt dat het virus, dat hij opliep bij het bloemencorso in Winterswijk, springlevend blijft. Jan Willem Dekker is penningmeester van het corsobestuur en ook op Ginkelduin is een bouwgroep actief. Molecaten Park Landgoed Ginkelduin heeft een eigen identiteit binnen de overkoepelende organisatie. In de loop der jaren is er veel veranderd en opgeknapt. Als parkmanager kan Jan Willem veel van zijn ideeën kwijt. Naast het gewone kamperen deed het luxere kamperen zijn intrede. Je vindt op Ginkelduin nu safaritenten, plaatsen met eigen sanitair, huurtenten, sta-caravans en de alom bekende bungalows. Daarnaast zijn er hotelkamers en groepsaccommodaties. Je kunt bijvoorbeeld het landhuis huren, dat plaats biedt aan 34 personen. Er wordt hard gewerkt aan het ombouwen van kleine appartementen. Daarvoor in de plaats komen twee groepsgebouwen: voor achttien en twintig personen. De kampeerplaatsen zijn all-inclusive, dus je betaalt geen boekingskosten en geen douchemuntjes. Ook voor de overige accommodaties geldt: geen boekingskosten. Het enige dat bij de opgegeven prijs komt is de toeristenbelasting. Sinds vier jaar zijn huisdieren in enkele bungalows welkom. “De vaste gasten moesten daar heel erg aan wennen, maar Leersum is natuurlijk heel erg geschikt om met de hond de bossen in te trekken. Dus was dit een logische stap. Op de camping zijn honden niet welkom.” Waarom is Ginkelduin zo aantrekkelijk voor jullie gasten? “De natuur. Hoe geweldig is het hier! Nationaal park, Leersumse Veld, de MTB-route loopt over het terrein van Ginkelduin, je kunt hier eindeloos wandelen. Kom je met een paard? Die kun je stallen bij Van Essen. En dan hebben we ons eigen binnen- en buitenzwembad, maar je kunt ook een dagje Bosbad Leersum doen.” Op een regenachtige dag loop ik nog een rondje over het terrein. Er wordt hard gewerkt om de camping klaar te krijgen voor het seizoen, dat eind maart begint. “We lopen een beetje achter met de planning. De twee stormen hebben ons extra werk bezorgd. We zijn nu een sanitairgebouw aan het opknappen. Veel gaat in samenwerking met ZZP’ers uit Leersum.

Verder worden er nieuwe speelplaatsjes aangelegd. Zo wordt er elke winterperiode iets opgeknapt of vernieuwd.” Binnen zijn twee restaurants, een binnenspeelplaats en vier bowlingbanen. “Voor gasten van buiten heel aantrekkelijk en we hebben hier ook regelmatig kinderfeestjes.” Op mijn vraag of alles nu verteld is antwoord Jan Willem: “O ja, dat vergat ik nog. We zijn nu ook officieel trouwlocatie. De mooiste dag van je leven kun je hier van A tot Z beleven.”

Margot Lantinga

______________________________________________________________________________________________________

Dobey Dierenspecialist

Niet alle verandering valt mij gelijk op. Toen ik bij Dobey – Dierspecialist aan de Rijksstraatweg binnenstapte dacht ik: waar is de gele uitstraling gebleven? Dat was een mooie binnenkomer voor het gesprek met Johan Turkesteen, die ruim negen jaar de dierenwinkel runt. Johan is geboren en getogen in Veenendaal. Daar groeide hij op in een kleine flat; zijn ouders sliepen op een opklapbed in de huiskamer. Voor zijn broer en hem waren de straat en het park een grote speelplaats. Hij deed de MAVO, maar al snel was hem duidelijk dat leren geen favoriete bezigheid was. Hij werkte twee maanden bij een tapijtgroothandel in Veenendaal en kwam daarna terecht bij een autoverhuurbedrijf in Amersfoort. Na verloop van tijd werd hij daar mede-eigenaar, maar na 28 jaar is hij uit het bedrijf gestapt. En kwam in de WW terecht. 

Wat nu? Contact met klanten vindt hij erg leuk en in een winkelcentrum trok de dierenwinkel hem spreekwoordelijk naar binnen. Dat zou het gaan worden! Na oriëntatie op de markt leek het concept van Dobey hem het mooiste. In Amerongen sloot de dierenwinkel zijn deuren en in Leersum stond een winkelpand leeg. De deal was snel gemaakt. In het pand waar Dobey – Dierspecialist nu is, was heel vroeger een melkboer. Daarna kwam Drogisterij Kanja, die later de DA Drogist werd. Nadat de DA verhuisde naar het winkelcentrum stond de winkel leeg. Johan Turkesteen volgde een cursus dieren in Barneveld, waarin hem alles verteld werd over dieren, kenmerken en voeding. Ook liep hij een korte stage bij twee dierenwinkels. Ondertussen was de bedrijfsruimte opgeknapt en werd de dierenspeciaalzaak geopend. Het concept van Dobey bestond uit een kernassortiment, dat in elke winkel te vinden was. Verder bepaalde de eigenaar de verdere producten. De keuze voor het vrije assortiment hangt gedeeltelijk af van de klantenkring. In Leersum en omgeving is er bijvoorbeeld geen vraag naar jasjes en pakjes voor honden. “Daar zijn Leersummers veel te nuchter voor. De mensen hier geven makkelijk geld uit aan speeltjes en kwalitatief goed voer, maar niet aan uiterlijk vertoon”, aldus Johan. Naast allerlei dierbenodigdheden vind je enkele dieren in de winkel. Vissen (guppies en goudvissen), hamsters en cavia’s. Geen konijnen en geen vogels. Natuurlijk is er ook bij de Dierspecialist een mogelijkheid om in de webshop te bestellen. Als je je aankoop in ‘onze’ dierenwinkel laat bezorgen, dan heb je het gemak van de webshop maar je koopt wel lokaal. Dat is mooi meegenomen. Veel zaken in de winkel hebben geen uiterste houdbaarheidsdatum. Maar voor voer geldt dat wel. Alle voer dat over is doneert Johan aan buitenlandse zwerfhonden. 

En waarom is de kleur in de winkel en aan de gevel veranderd? Dobey (geel) is samengegaan met ‘de Dierspecialist’ en gaat verder onder de laatste naam. Dat betekende voor de Dobeywinkels een make-over en daarom heeft de winkel nu groen als hoofdkleur. Op mijn vraag of het pensioen lonkt binnen een aantal jaren is Johan stellig: “Ik ga niet met pensioen. Tenminste, zoals ik er nu tegenaan kijk. De winkel is mijn lust en mijn leven en ik heb verder geen hobby’s. Ik moet er niet aan denken om achter de geraniums te gaan zitten.”
Margot Lantinga

________________________________________________________________________________________________________

Pizzeria Grande Italië

Mario (“zeg maar Mario”) is in hart en nieren pizzabakker.

Hij wilde zijn afhaal- en bezorgpizzeria eigenlijk Grande Italia noemen, maar dat mocht niet van de pastafabrikant, vandaar….

Mario begon zijn carrière in Nederland met La Gondola, het Italiaanse restaurant op de Traay in Driebergen. Na vijf jaar Driebergen heeft hij twee jaar bij zijn zwager in Zeist gewerkt als kok en vanaf 1995 in Soesterberg. Daar is hij gegroeid tot de kok en pizzabakker die hij nu is.

Dat Mario na zijn HBO studie koos voor het Italiaanse restaurant komt omdat koken altijd zijn hobby was. Van de Siciliaanse kok in Soesterberg heeft hij het vak echt geleerd. Hij zei: “Vergeet de Italiaanse manier van koken, pas je aan aan de Nederlandse smaak.”

In 2001 kwam Mario bij toeval in Leersum terecht. In het winkelcentrum stond de ruimte leeg, waar hij nu al 16 jaar zijn eigen pizzeria heeft.

De klant is koning bij Grande Italië. Zeg hoe je de pizza wilt en Mario maakt hem voor je.

Alle producten die hij gebruikt zijn vers. De bollen deeg die ’s avonds pizza worden staan te rijzen als ik met hem kom praten.

Mario heeft het druk, soms heel druk. Hij pakt zelf de telefoon aan om bestellingen op te nemen, hij maakt de bestellingen klaar en levert ze af als het om een ‘afhaalklant’ gaat. De brommers voor de bezorgdienst staan klaar op de stoep. In Amerongen en Leersum worden de bestellingen bezorgd. Ook vanuit Doorn, Elst en Maarn komen soms bestellingen.

De pizza begint bij de bodem, hoorde ik eens in een tv-reclame. Dat is bij Mario ook zo. Wil je een dunne of dikke bodem? En wat wil je er op? Kies je van de lange lijst met mogelijkheden of verzin je zelf een combinatie voor op de pizza? Alles kan.

Een tijdje geleden kwam er een stel binnen met een probleem. “Een hele pizza is te veel, maar wat moeten we dan kiezen? Jij houdt niet van champignons, ik niet van kaas.”

Toen werd de ‘pizza amigo’ geboren: half om half. Je mag zelf de combinatie maken.

Ook als je voor jezelf niet kunt kiezen kun je natuurlijk een twee-in-een pizza bestellen.

Mario is dik tevreden in Leersum. Hij kent zijn klanten, hij weet wat ze lekker vinden. Hij weet ook dat zijn klanten het niet erg vinden dat de wachttijd soms kan oplopen tot drie kwartier. Dat krijg je ervan als elke pizza vers gemaakt wordt. Kwaliteit staat bij Grande Italië bovenaan.

En dan is er natuurlijk ook het gezin, dat man en vader te weinig ziet. Vanaf het begin heeft Mario er daarom voor gekozen om midden in het hoogseizoen op vakantie te gaan. Het is heerlijk om er samen opuit te gaan.

Naast pizza’s maakt Mario kip- en vleesgerechten, soepen en salades. Sinds kort maakt hij ook heerlijke lunchbroodjes.

Het plezier straalt van de pizzabakker af als ik met hem praat. Hij is trots op zijn zaak en houdt van een grapje. Er belt een mevrouw om zes pizza’s te bestellen. O.a. een Quattro Formaggi (vier soorten kaas). Als de bestelling is opgenomen vraagt Mario: “Mevrouw, de Quattro Formaggi, wilt u die met de kaas erop, de kaas ernaast of zonder kaas?”

________________________________________________________________________________________

Chocolaterie De Leersumse Kei

Pasen valt vroeg, dit jaar. En daarmee ook de trek in chocolade eitjes, met allerlei vulling. Tenminste,
zo vergaat het mij.
Deze trek bracht mij bij Chocolaterie De Leersumse Kei van Rianne en Gert Vlastuin.
Begonnen aan de Stadhouderslaan, in de schuur achter het huis, sinds twee jaar in ‘het huis van
Klaassen’, aan de Rijksstraatweg. Het huis is groot, Gert en Rianne wonen met hun drie kinderen aan
de voorkant, Riannes ouders aan de achterkant. In de grote, koele kelder is hun bedrijf.
Rianne deed een opleiding in de zorg toen ze op veertienjarige leeftijd op zaterdag als winkelmeisje
ging werken bij bakker Bos in Maarsbergen. In de bakkerij werkte Gert, de vlam sloeg over en ze
werden een stel.
Jaren later wilden ze graag iets extra’s omhanden hebben. Gert werkte nog steeds in de bakkerij,
Rianne had inmiddels drie kinderen en ‘iets’ bij huis zou mooi zijn. Een vertegenwoordiger van
Callebaut bracht ze op het idee van een chocolaterie aan huis. Bij Callebaut hebben ze drie cursussen
gevolgd en in januari 2011 zijn Rianne en Gert gestart met De Leersumse Kei.
Om te beginnen moest er natuurlijk een voorraadje zijn en Rianne begon enthousiast met het maken
van bonbons en chocolaatjes. Helaas mislukte alles, alle bonbons waren dof en uitgeslagen. In die tijd
leerde ze stelregel één: de malletjes mogen niet afgewassen worden. Alleen dan glanzen de
chocolaatjes.
Via Marktplaats kochten Gert en Rianne een grote hoeveelheid mallen en met een prijsvraag in de
vriendenkring kwamen ze op de naam van hun chocolaterie. De voorwaarde voor een naam was dat
hij op een chocolaatje zou passen als beeld, een chocolaatje kon worden en geschikt was voor een
logo. Daaraan voldoet De Leersumse Kei. De bonbons met die naam zijn neutraal van smaak, met een
lekkere vulling en een buitenlaag van melk, pure of witte chocolade.
De producten worden via een website verkocht, maar inmiddels bellen er ook veel mensen aan de
deur om chocolaatjes te halen. Er komen regelmatig opdrachten binnen van bedrijven, want je kunt
ook logo’s laten printen op eetbare velletjes en die dan op een bonbon laten plakken.
Daarnaast krijgt Rianne bij jubilea, huwelijken en geboortes leuke opdrachten voor lekkernijen met
foto’s er op. Voor traktaties bij kinderfeestjes maakt De Leersumse Kei lollies, bijvoorbeeld met de
foto van de jarige.
Voor iedereen die de kneepjes van het vak wil leren, of gewoon een gezellige middag of avond wil
beleven, organiseert Rianne workshops en kinderfeestjes.
Ik probeer altijd een bijzonder feitje bij de ondernemer te halen. Bij Rianne kwam een heel
opmerkelijk feit boven tafel: ze houdt niet van bonbons! Af en toe gaat ze samen met Gert op zoek
naar nieuwe smaken voor vulling. Dan moet ze toch proeven en inschatten welke smaak het beste in
haar bonbons past. Ik denk dat er wel vrijwilligers zijn om deze taak van haar over te nemen.
Voor de toekomst hebben Rianne en Gert een grote droom. Een eigen rustpunt bij hun huis, waar
fietsers en wandelaars een lekkere kop koffie of thee kunnen drinken. Natuurlijk met een bonbon
erbij.
De drukte van Pasen staat voor de deur. In de kelder van Chocolaterie De Leersumse Kei is het een
drukte van belang. De kunstwerkjes staan klaar voor de lekkerbekken onder ons.

Margot Lantinga

______________________________________________________________________________

Vivánt Edwin en Janet

Janet en Edwin van den Sigtenhorst hebben nu twee zaken voor ‘tabak en gemak’, in Rhenen en Leersum. Binnenkort opent een nieuwe loot aan hun Vivánt bedrijf. In Veenendaal. Vivánt is een overkoepelende organisatie die voor de deelnemende ondernemers alles regelt wat met wetgeving te maken heeft.

Janet is geboren en getogen in Beesd, als kind van een ondernemersgezin. Haar ouders hadden twee Sparwinkels en Janet weet niet beter dan dat ze liever in de winkel was dan dat ze naar school ging. Het ondernemerschap is haar met de paplepel ingegeven. Jarenlang ging ze ervan uit dat ze een Sparwinkel zou overnemen. Maar haar vader werd ziek toen zij vijftien jaar was en er veranderde veel. De winkels werden gesloten en Janet moest op zoek naar iets anders. Ze besloot slager te worden en haalde tot haar twintigste jaar alle diploma’s die er te halen waren. Op haar negentiende begon ze een eigen zaak. Niet een slagerij, maar een delicatessenwinkel met banket, noten en brood. Ze was in Beesd verreweg de jongste ondernemer. Toen ze drieëntwintig jaar was ging ze in de horeca werken, maar ze miste de winkel en het contact met de klanten. En weer kwam er iets anders op haar pad, ze werd filiaalmanager van een Goudreinet vestiging. Nu was ze dus groenteboer.

Ondertussen hadden Janet en Edwin een relatie en ze gingen op zoek naar mogelijkheden voor een eigen zaak in Rhenen. Dat was in 2003. Na bestudering van het winkelaanbod daar besloten ze dat het een tabakszaak moest worden. Edwin had al ervaring opgedaan ‘in de tabak’, bij een groothandel. Vroeger was een tabakszaak: tabak, krantje en loten, tegenwoordig is het ‘tabak en gemak’. Ofwel: er is ruimte voor zo ongeveer alles aan vermaak en snoep. Puzzelboekjes, tijdschriften, wenskaarten, speelgoed, boeken, aangevuld met alles wat een rage voor kinderen lijkt te worden of is. In Rhenen is de winkel inmiddels vergroot en is er naast tabak en gemak ook een ruim aanbod aan speelgoed. Edwin en Janet zijn enthousiaste ondernemers die met hart en ziel voor hun bedrijf gaan. “Elk jaar in januari kijken we elkaar aan en zeggen we: wat gaan we dit jaar aanpakken? Toen de Bruna in Leersum verdween wilden we daar een nieuwe Vivánt beginnen, maar die ruimte was al verhuurd aan de brillenzaak. Een paar maanden later kwam dit hoekje vrij, eigenlijk aan de kleine kant voor ons, maar op een hele aantrekkelijke plek”, zegt Janet. We hoefden niet lang na te denken en hebben nu twee jaar deze winkel. We borduren hier verder op de beproefde situatie in Rhenen. Omdat we hier erg weinig ruimte hebben is het filiaal in Rhenen ook ons magazijn. Elke dag nemen we voorraad uit Rhenen mee naar Leersum.” Omdat het roken steeds minder wordt moeten ze inspelen op nieuwe zaken, zo hebben ze ook een ruim aanbod voor elektronisch roken. En we spelen in op de tijd van het jaar, met snoep en versiering. Voor Koningsdag hebben we een grote sortering oranje en rood-wit-blauwe vlaggetjes en ballonnen. Daarnaast is het bijna tijd voor de Avondvierdaagse. Wij maken zelf snoepzakken, met een leuk presentje erin. De paaseitjes zijn inmiddels uit de winkels. Wij hadden, toen we de winkel hier openden, het geluk dat we ook een postagentschap van PostNL hebben. Dus de aanloop was er gelijk.”

Na de Pinksteren is de Vivántwinkel aan het Ronde Erf in Veenendaal het derde filiaal van Edwin en Janet. Die winkel hebben ze overgenomen, inclusief het personeel. Inmiddels zijn er in Rhenen en in Leersum medewerkers die de zaak prima zelfstandig kunnen draaien. Zelf zijn ze afwisselend in alle winkels.

Het aanbod blijft in ontwikkeling: half juni zal de boeken top 10 aan het assortiment worden toegevoegd.

Ben je nieuwsgierig geworden? Ga eens kijken, je vindt vast wel iets leuks.

________________________________________________________________________________________________________

Peter’s Vis

Het is een beetje gemeen om nu te vertellen dat je de gerookte paling van Peter’s Vis (misschien) gemist hebt. Volgend jaar krijg je weer een kans, want het is vaste prik: de zaterdag voor Vaderdag rookt Peter van de Groep paling op het Kerkplein in Leersum. Peter van de Groep is lid van onze Ondernemersvereniging. Hij voelt zich ook een beetje een Leersumse ondernemer, woensdag en zaterdag is het Kerkplein zijn standplaats. Hij groeide op in Spakenburg en kwam toen hij 21 jaar was terecht in de vishandel. Naast brood is ‘de vis’ een grote werkgever in Spakenburg. Zijn eerste baas was een groothandel in vis. Peter reed naar IJmuiden en Urk om vis op de veiling te halen. Vis halen en verhandelen is een continubedrijf. Dag en nacht rijden viswagens van de veiling naar de winkels in het land. Al pratend met vishandelaren lokte de marktkraam, soms waren daar extra handen nodig. En zo kwam Peter tot de ontdekking dat vis verkopen en daarbij het contact met de klanten, eigenlijk veel leuker is dan alleen het vervoer. Een eigen kraam was het logische vervolg, vijftien jaar geleden kwam zijn eerste viswagen en Peter’s Vis was een feit. En waar ga je dan staan? Hij zocht mooie plekken en kwam zo o.a. in Leersum terecht, want wij hadden geen visboer. En sindsdien is hij vaste klant bij diverse groothandels. Waar hij eerst leverde aan de groothandel, zoekt hij nu de allermooiste vis uit voor in zijn eigen kraam. Van dinsdag tot en met zaterdag staat hij in Elst, Amerongen, Leersum , Maarn en Soest. Natuurlijk heeft Peter van de Groep, die vaak samen met zijn vrouw Elles in de kraam staat, veel meer dan paling. Alle soorten verse vis, maar ook kant-en-klare stoofschotels en salades. In de zomer haal je bij Peter’s Vis garnalen- en visspiesjes voor op de barbecue en lekkere sauzen. En sinds vorige week de nieuwe haring, al dan niet met een uitje of een augurk. Voor veel mensen is een pondje kibbeling vaste prik op woensdag of zaterdag. En een viswinkel? “Nee hoor, laat mij maar lekker in de kraam staan. We kennen zo langzamerhand zo veel mensen in de dorpen waar we staan. We genieten van de verhalen en van de vrijheid.” En wij hopen natuurlijk dat Peter en Elles nog veel jaren op het Kerkplein staan met hun kraam.

Margot Lantinga

 

__________________________________________________________________________________________________________

Deur Financiële Diensten

Ruud Deur startte in 1980 met een eigen kantoor in verzekeringen. Dat was in zijn garage aan de Nieuwesteeg. Daarvoor werkte hij bij een makelaar en assurantiekantoren. In 1982 kocht Ruud de helft van een tweekapper aan de Rijksstraatweg, in een tijd dat het niet zo best liep in de huizenmarkt. Het werd gebouwd als woonhuis en voor Deur ingericht als kantoorgebouw, Van Ee heeft toen alle elektra aangelegd. Samen met zijn vrouw Cilia bouwde Ruud het bedrijf verder op en in gesprekken met zijn tien jaar jongere broer Theo had hij het vaak over de mogelijkheden van samenwerken. Theo werkte in die tijd bij het GAK in Leeuwarden en vroeg zich snel af “moet ik hier oud worden”? Twee jaar hebben de broers het gehad over samenwerking en in 1985 kwam Theo in loondienst bij ‘Deur assurantie- en financieringskantoor’. Met de commerciële opleiding van Ruud en de administratieve van Theo vormden de broers een hecht team. Na een jaar of vijf werd de naam ‘Deur Assurantiën’. Tot 2002 was Theo in loondienst en had het heel erg naar zijn zin. Eens per jaar gingen de broers een dag uit fietsen en die dag werden de salarisbesprekingen gedaan. Het grote voordeel van ‘voor jezelf werken’ is “Als je het goed doet krijg je een compliment, zo niet, dan kun je een schop onder je kont krijgen’, zegt Theo. “Het maakt me ook niet zoveel uit hoeveel uur ik werk. Zolang ik het naar mijn zin heb en er een leuk salaris tegenover staat, is het goed.” Ruud heeft er een tijd lang tegenaan gehikt om te stoppen met werken; hij begon al op zijn zestiende. “Toen ons zusje overleed had Ruud de reden om te stoppen gevonden. Toen was het tijd voor een ander leven. In 2003 nam ik het bedrijf over en ging ik verder met een compagnon. Na vijf jaar scheidden onze wegen en nu werk ik al weer tien jaar met mijn eigen team. Het klantenbestand is in die tijd verdubbeld en we werken hier nu met twaalf mensen. Allemaal met de zelfde insteek: kwaliteit leveren, tijd besteden aan de klanten en er alles aan doen om tevreden klanten te houden”. 

Deur Financiële Diensten bestaat uit vier poten.

  • De Regiobank, waar contact met de klanten voorop staat. Je kunt hier binnenlopen voor een vraag of om geld te halen of te brengen. Je kunt altijd bellen voor een afspraak en al onze medewerkers halen hun voldoening uit tevreden klanten.
  • De ‘verzekeringspoot’ beslaat zo’n 80% van ons werk. We zijn er voor bedrijven en particulieren en onze portefeuille is heel breed. Je kunt voor alle verzekeringszaken bij ons terecht.
  • We verstrekken hypotheken, zo’n honderd per jaar, en doen al jaren aankoopbegeleiding en advies.
  • Sinds maart hebben we Deur Makelaars, voor verkoop, aankoop en taxatie. Dat doe ik samen met een compagnon. Omdat we alles in huis hebben kunnen we de aan- of verkoop van een huis van a tot z begeleiden.

Theo denkt er nog niet over om te stoppen. “Misschien af en toe iets minder lange dagen maken, maar ik heb er nog veel plezier in en blijf nog graag werken.” Als betrokken ondernemer sponsort Deur Financiële Diensten o.a. het Bloemencorso, de Grietmarkt en de wielervereniging Vélo Heuvelrug. Op de valreep vertelt Theo over zijn samenwerking met Het Leersums Kaashuis: sluit je een hypotheek af bij Deur Financiële Diensten, dan krijg je een tegoedbon te besteden bij Het Leersums Kaashuis. Leuk toch?

 

_________________________________________________________________________________________________________

Perfect Style by GH mode

Aan de Rijksstraatweg, op de plek die door sommigen de modeboulevard wordt genoemd, heeft Gerda van Triest ruim een jaar haar winkel: Perfect Style by GH Mode, een speciaalzaak voor de vollere vrouw. Gerda van Triest is geboren en getogen in de Betuwe. Van Buren, via Ravenswaaij verhuisde zij naar Eck en Wiel. Daar runt ze samen met haar man al 42 jaar Van Triest Transport, voor transport van zuivel en vloeibare levensmiddelen. Gerda werkt ‘op de administratie’ en is daar de spin in het web tussen acht collega’s. In haar achterhoofd speelde altijd de grote droom van een eigen zaak en toen de kinderen de deur uit waren werd die droom werkelijkheid. De modezaak voor grotere maten in Opheusden, waar zij zelf vaste klant was, sloot haar deuren. Te laat kwam Gerda daar achter, anders was zij haar winkel vast en zeker in Opheusden begonnen. Maar die sluiting opende wel perspectieven voor ‘net boven de Betuwe’. Het pand van voorheen Zwolsman stond al een tijdje leeg en Gerda besloot dat in Leersum haar droom uit kon komen. Na een grote verbouwing opende Perfect Style op 24 februari 2017 haar deuren. Gerda is heel erg blij met haar leven als modeadviseuse in ons dorp. “Het is een feestje om vrouwen in het nieuw te steken en te helpen bij het vinden van de goede pasvorm”, zegt ze. “Een grote maat is niet hetzelfde als grote maten. Net als bij iedereen zijn er ook bij vollere vrouwen verschillen in het figuur. De een heeft volle bustes en kleine billen, de andere vrouw heeft juist dikkere billen en benen. Voor elk model vrouw hebben we kleding die past. Van maat 42 tot maat 58. Van zo ongeveer alle merken die gespecialiseerd zijn in grote maten kleding. Bijvoorbeeld het Deense merk Zoey, dat heel kleurrijke kleding maakt tot stijlvolle Basics. Vroeger was kleding in grotere maten eigenlijk meestal zwart en beige/bruin. Vooral zonder motieven of hele kleine. De kleding voor moderne vrouwen is nu heel kleurrijk en soms met grote patronen. Je moet het even durven, maar als vrouwen deze kleding passen zijn ze vaak verkocht.” De merkkleding die Gerda en haar collega’s verkopen komen voornamelijk uit Denemarken, Duitsland, Italië en Nederland. De inkoop doet Gerda tweemaal per jaar, samen met Jacqueline, die vroeger de eigenaar was van de winkel in Opheusden. Van elke maat wordt er maximaal één exemplaar gekocht, het is daardoor bijna uitgesloten dat je op een bruiloft een vrouw in een zelfde japon tegenkomt. Naast kleding vind je in de gezellige winkel diverse accessoires: tassen, schoenen en oorbellen. Daarnaast kom je ook voor badkleding en lingerie naar Perfect Style. Gerda van Triest leidt een druk leven: zoals ze het zelf zegt: “’s Morgens tussen de kerels, ’s middags gezellig tussen de vrouwen.” ’s Morgens tussen de kerels? Jawel! Ze werkt nog drie ochtenden in het transportbedrijf, want ook dat is leuk.

Margot Lantinga

 

_________________________________________________________________________________________________________

Mooij Haar
Elise Mooij is nu ruim een jaar de trotse eigenaar van kapsalon Mooij Haar aan de Rijksstraatweg. Tijd om haar even in de spotlights te zetten.
In het rijtje winkels, dat ik eerder de modeboulevard noemde, zit één vreemde eend in de bijt: de kapsalon van Elise Mooij.
Heel vroeger heeft er al een kapsalon in dit pand gezeten, meer recent een bank en modezaak Arandigi.
Elise werd geboren in Alkmaar en is opgegroeid in Limmen. Vader was tulpenkweker en moeder had een modevakschool.
Van jongs af aan was ze bezig met haar, dat van haarzelf en van vriendinnen. Ze wilde niets liever dan kapster worden. Ze ging op vijftienjarige leeftijd naar de particuliere kappersopleiding in Alkmaar. Daar lag de nadruk op verschillende (knip)technieken.
Na haar opleiding werkte ze in verschillende salons in Noord-Holland.
Voordat ze zelf ondernemer werd, huurde ze in Haarlem een stoel. In die kapsalon werden zes stoelen verhuurd, zo kreeg ze de kneepjes van het ondernemen onder de knie. Samen met vijf andere collega’s had Elise drie assistenten en een frontmanager in dienst. Voordeel van een stoel huren is, dat je zelf een klantenkring opbouwt, verdient als je werk hebt en daardoor gemotiveerde kappers kweekt. En heel veel leert van elkaar.
Inmiddels had Elise een relatie, haar vriend komt uit Brabant. Het werd zoeken naar een woon- en werkplek in het midden van het land. Voor Elise werd dat Leersum, waar het pand aan de Rijksstraatweg te huur kwam. En zo zijn wij een gespecialiseerde kapsalon rijker: een krullenkapper.
Zelf was ze eigenlijk nooit tevreden als haar haar geknipt was. Die klacht hoor je van veel vrouwen met krullen. Veel kappers knippen de krullen nat, waardoor je de natuurlijke krul niet kunt zien. Als het haar opdroogt, blijk vaak dat het haar ‘niet zit’. In Haarlem ontwikkelde Elise haar eigen kniptechniek, die past ze natuurlijk toe in haar salon Mooij Haar. Daarnaast gebruikt ze natuurlijke producten, die veel vriendelijker zijn voor haar en hoofdhuid. Natuurlijk kun je met alle types haar bij de salon terecht, ook mannen zijn van harte welkom.
Door een artikel in De Kaap en door haar nominatie voor ‘Ondernemer van het Jaar 2017’ is ze in de betrekkelijk korte periode in Leersum een bekende kapster geworden op de Heuvelrug maar ook ver daarbuiten.
“Ik neem sowieso de tijd voor een klant”, zegt Elise. “Ik kijk eerst naar het haar. Ondertussen heb ik een gesprek, natuurlijk over het haar en de wensen en eventueel klachten. Kleur en vorm van het gezicht en de natuurlijke haarkleur zijn belangrijk. Met die eerste indruk geef ik advies over het juiste kapsel en de kleur die bij de persoon past. Kleuren is ook een grote passie van me. Ik vind het leuk om met verschillende tinten en technieken te werken waardoor je veel diepte creëert in het haar. Op deze manier kan ik mijn creativiteit goed kwijt.”
Er is altijd plek voor een kapster in opleiding. Elise Mooij heeft het diploma bedrijfsleersmeester en leidt leerling kappers op. Omdat het steeds drukker wordt in de salon is Mooij Haar nu op zoek naar een ervaren kapster.
Misschien dat Elise in de toekomst een stoel gaat verhuren. Dan is het ook tijd om zes dagen in de week open te gaan. Voorlopig is de salon open van woensdag tot zaterdag. Op maandag en dinsdag werkt Elise alleen bij uitzondering en soms geeft ze op die dagenworkshops over het opsteken van het haar of hoe je het haar mooi kunt föhnen.
Binnenkort gaat Elise een cursus dermatologie voor kappers doen. Leren over problemenaan de hoofdhuid en de behandeling daarvan. Nu worden klanten met eenhoofdhuidprobleem doorgestuurd naar een dermatoloog, in de toekomst kun je eerst bij
Mooij Haar terecht voor oplossingen van bijvoorbeeld een droge hoofdhuid. Daarvoor komen er ook dermatologische haar producten in de salon. De salon ziet er fris uit, het strandgevoel van Castricum heeft Elise meegenomen naar Leersum. In de kasten staan kleurige tassen, gemaakt door een vriendin. Je loopt het ‘risico’ dat je met een mooi kapsel en een kleurrijke tas de zaak uitloopt.

Margot Lantinga